(554 S. KHK. m. 43) (1136 S. K. m. 164)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26.03.2004 tarih ve 2003/676-2004/136 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, mobilya üretimi yapan müvekkilinin imal ettiği ürünlerden sandalye ve ikili koltuk için 27.2.1997 ve 26.8.1998 tarihlerinde endüstriyel tasarım tescil belgeleri aldığını, davalının bu tasarımlarla iltibas yaratacak şekilde benzer koltuk ve sandalyeler üreterek aynı ürünler için tasarım tescil belgesi aldığını, davalının imal ettiği ürünlerin garantisiz ve kalitesiz olması nedeniyle müvekkilinin piyasadaki itibarının sarsıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalının usulsüz ve haksız tasarım tescil belgelerinin iptaline ve hükmün ilanına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, dava dilekçesinde husumetin Yücel Çelik Ltd. Şti.'ne yöneltildiğini, oysa müvekkilinin ünvanının Yücel Büro Mobilyaları San. ve Tic. A.Ş. olduğunu, her kadar 23.10.2002 tarihli ıslah dilekçesiyle husumet müvekkiline yöneltilmişse de ıslah yoluyla davalının değiştirilemeyeceğini, müvekkili ile davacının endüstriyel tasarım belgelerinin tarifnamelerinin birbirinden farklı olduğunu, davacının tescil belgesi aldığı ürünün adının uzay tasarımı olduğu, müvekkilinin hiçbir zaman böyle bir ürün imal edip satmadığını, müvekkilinin endüstriyel tasarımına bültende ilan edildiği 6 aylık süre içerisinde davacının hiçbir itirazda bulunmadığını, Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/438 D.İş sayılı dosyasında müvekkili aleyhine yapılan tespit sonucu alınan raporda tasarımların farklı olduğunun belirlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı adına 27.2.1997 tarih ve 2222 sayı ile tescilli sandalye tasarımı ile davalı adına 31.5.2000 tarih ve 8504 sayı ile tescilli tekli koltuk tasarımlarının ayırt edilemeyecek kadar aynı olduğu ve daha sonra tescil edilen davalı tasarımının yenilik ve ayırt edicilik özelliğinin bulunmadığı gerekçesiyle 554 sayılı KHK'nin 43. maddesinin a fıkrası gereğince davanın kabulüne davalı tarafından alınan endüstriyel tasarım tescil belgesinin iptaline, terkinine karar verilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı talebi doğrultusunda Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/438 D.İş sayılı dosyasında alınan 1.10.2002 tarihli tespit raporunda; tespit isteyen adına tescilli bulunan endüstriyel tasarımlar ile aleyhine tespit istenen adına tescilli olan endüstriyel tasarımların, tasarımı açıklayan tarifnamelerinin tamamen farklı olduğu, taraflarca imal edilen ürünlerin ana gövde adedi, imalatta kullanılan malzeme, görsel olarak ise klima kanallarının şekil, aralarındaki mesafe, eğim, boyut, bağlantı noktalarına geliş açısı ve montesi bakımından farklılıklar gösterdiği, oturma kısımlarının ise gerek sandalye ve gerekse koltukta tamamen farklı yöntem ve malzemelerden imal edildiği belirtilmiş, mahkemece alınan 9.2.2004 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ise; davacı adına tescilli tasarımlar ile davalı tasarımlarının ayırt edilemeyecek kadar aynı olduğu, daha sonra tescil edilen davalı tasarımının yenilik ve ayırt edicilik özelliğinin bulunmadığı, bu nedenle davalı adına tescilli koltuk tasarımının 554 sayılı KHK'nin 43/a maddesi gereğince iptali ve sicil kaydının terkini gerektiği belirtilmiş, davalı tarafından raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeniden bilirkişi incelemesi talep edildiği halde mahkemece 9.2.2004 tarihli rapora itibar edilerek davanın kabulüne ilişkin karar verilmiştir. Mahkemece davalı itirazları doğrultusunda tespit raporu ile mahkemece alınan bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin tamamen giderilmesi için aralarında tasarım uzmanının da bulunduğu bir heyetten yeniden rapor alınması gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
3- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde, asliye mahkemelerinde görülen işler ile fikri ve sınai haklar hukuk mahkemelerinde görülen işlerde verilecek maktu asgari avukatlık ücretleri ayrı ayrı gösterilmiş olmakla beraber, temyize konu dava fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesinde değil, asliye hukuk mahkemesinde görülmüş olduğu halde mahkemece fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesinde görülen işlere dair tarife hükmünün uygulaması da bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte belirtilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.06.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy