(Eşyaların Karayolundan Uluslar Arası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi (CMR) m. 39)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Konya Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 02.06.2004 tarih ve 2000/260 - 2004/364 sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 05.07.2005 günde davalı avukatı Zahide Ersoy gelip, davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin, dava dışı şirkete ait malların Almanya'dan İzmir'e taşınması konusunda davalı ile yapılan anlaşma sonrasında davalıya ait araca yüklendiğini, davalı aracının karıştığı kaza sonrasında bir kısım malların hasarlandığını, dava dışı taşıtan şirket tarafından müvekkili aleyhine açılan dava ve icra takibi sonrasında müvekkilince 11.917 DM ile 261.238.000.-TL yargılama gideri ödendiğini ileri sürerek, 11.917 DM ile 261.238.000.-TL.nın ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın TTK.nda yazılı 1 yıllık zamanaşımı süresinde açılmadığını, davacının ve halefi olduğunu iddia ettiği Terasan Elektronik San. ve Tic. Ltd. Şti.nin gerek taşıma sözleşmesi, gerekse taşınan mallar ile uzaktan yakından bir ilgisi olmadığını, bu şahısların gönderen veya alıcı konumunda olmadığı gibi, davacı ile müvekkili arasında bir alt taşıma sözleşmesi bulunmadığını, meydana gelen kazada müvekkilinin kusursuz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, bu tür rücu davalarında zamanaşımının ödeme tarihinden itibaren 1 yıl olduğu ve buna göre davanın süresinde açıldığı, İzmir Asliye 3. Ticaret Mahkemesi'nin 1997/99 Esas, 1999/166 Karar sayılı dosyası ile davaya konu taşıma sözleşmesi sonucu eşya sahibinin zarara uğradığı ve zararın talebinde haklı olduğunun sabit olduğu, dava konusu kazada tam kusurlu olanın davalıya ait araç sürücüsü olduğunun da anılan dava dosyası ile belirlendiği, bu durumda davacı şirketin ödediği bedeli davalıdan talep hakkı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 11.711,62 DM.nin ve 261.238.000 TL.nın 07.03.2000 tarihiden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu taşımanın davalı tarafa ait araç ile yapıldığı konusu ihtilafsız olup, davacı üst taşıyıcı tarafından da aynı taşıma nedeniyle taşıtana tazminat ödediği ve davacı ile davalı arasında alt-üst taşıma ilişkisi bulunduğu anlaşılmakta olup, CMR.nin 39/son maddesinde öngörülen taşımacılar arasındaki davalarda uygulanacak zamanaşımı başlangıç tarihinin işbu dava tarihi itibariyle geçmediğinin anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı vekili duruşmaya gelmediğinden duruşma vekillik ücretinin takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 146.02 YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.07.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy