(5521 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Şişli Asliye 4. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 13.11.2003 tarih ve 2003/836-2003/1473 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Berkant Ş. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan 01.06.1994 tarihinde devir yoluyla aldığı iş yerinde çalışan Murat Y. adlı işçinin 31.03.1997 tarihinde işten ayrıldığını, işçilik haklarının tahsiline yönelik olarak açtığı dava sonucu 2.600.000.000 TL ödeme yapmak zorunda kaldığını, bu miktarın 1.600.000.000 TL.lik kısmının davalıların işveren olduğu döneme rastladığını ileri sürerek, anılan meblağın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, görevli mahkemenin iş mahkemesi olduğunu, talebin zamanaşımına uğradığını, davanın esastan reddinin gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın İş Kanunu çerçevesinde çözümleneceği gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, istek halinde dosyanın görevli İstanbul İş Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Dava, işyerinde çalışan işçinin ayrılması sonrasında işçilik haklarına dayalı olarak açtığı dava nedeniyle ödenen meblağın bir kısmından iş yerini devir eden tarafın sorumlu olduğu iddiasına dayalı, alacak davasıdır.
5521 Sayılı İş Mahkemeleri Yasası'nın 1 nci maddesinde, iş mahkemelerinin, İş Yasası'na göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Yasası'na dayanan her türlü hak iddiasından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi için görevlendirildiği hükme bağlanmıştır. Ancak, somut olayda taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının, davalılardan devir aldığı iş yerinde çalışan işçinin ayrılması sonrasında ihbar ve kıdem tazminatı ile ücretli izin alacağı için açtığı dava nedeniyle ödemek zorunda kaldığını bildirdiği meblağın bir kısmından devreden davalıların sorumlu olduğu iddiasına dayanmaktadır. Anılan uyuşmazlık, İş Yasası'ndan kaynaklanmadığı gibi, işçi ile işveren veya işveren vekili arasındaki bir çekişmeye de ilişkin değildir. Bu durum karşısında, uyuşmazlığın ticari işletme devir sözleşmesinden kaynaklandığı, mahkemenin görevli bulunduğu kabul edilerek işin esasına girilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.06.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy