(1086 S. K. m. 427, 432)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Yalova Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 23.06.2005 tarih ve 2002/636-2005/1420 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Abdullah Turgut tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı kooperatif üyeliğinden çıkan müvekkilinin yatırdığı aidat miktarı olan 1.950.000.000 TL alacağını alamadığını ileri sürerek, anılan meblağın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, genel kurul kararı ile kooperatiften ayrılan ortaklara ödemenin 12 eşit taksitte ödenmesinin kararlaştırıldığını, davacının posta kanalı ile gönderilen taksitleri almaması nedeniyle tevdi mahalli tayinine ilişkin karar alındığını ve davacı alacağının bu karar uyarınca bankaya yatırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı kooperatifin geri ödemeye ilişkin olarak 28.04.2001 tarihli genel kurulla, Haziran 2001 tarihinden itibaren 12 eşit taksitte ödenmesinin kararlaştırıldığı, bu kararın iptal edilmediği gibi, davacının ihraç edildiği 2000 yılı bilançosu itibariyle davalının ödeme gücünün bulunmadığından yerinde olduğu, tevdi mahalli tayini kararıyla davacı adına bankaya 1.942.369.000 TL ödendiği gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulü ile bakiye 7.631.000 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.
2- Davalı vekilinin temyizine gelince; HUMK. nun, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2 nci madde hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000.000.000 TL'nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 21.7.2004 hüküm tarihi itibariyle kesindir. Dava dilekçesinde, 1.950.000.000 TL'nın tahsili istenilmiş, mahkemece, 7.631.000 TL'nın tahsiline karar verilmiştir. Davalı aleyhine kabul edilen toplam meblağ, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK.nun 432/4 üncü madde hükmü uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 1.00 YTL harcın temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı 25.15 YTL temyiz ilam harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 14.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy