(4389 S. K. m. 14)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 01.03.2005 tarih ve 2001/949-2005/151 sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ve borcu üstlenen TMSF vekillerince ayrı ayrı istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 03.10.2006 gününde davalılardan TMSF avukatı T.D. gelip, davacı ve davalı avukatı tebliğe rağmen gelmediğinden temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 07.12.1999 tarihinde dava dışı bir bankadaki hesabından gecelik repoda tutulmak şartıyla E. bank Kadıköy Şubesi'ne havale yapıldığını, kısa bir süre sonra bankaya BDDK tarafından el konulması üzerine paranın off shore hesabında olduğunun öğrenildiğini, oysa bu tür hesaba alınması konusunda müvekkilinin bilgisi ve talimatı bulunmadığını ileri sürerek, (60.000.000.000) TL'nin en yüksek repo faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı bankaların birleştiği O. bank vekili, husumetin dava dışı bankaya yöneltilebileceğini savunmuştur.
Dava 09.08.2001 tarihli devir sözleşmesi uyarınca borcu üstlenen TMSF aleyhine devam olunmuş, TMSF vekili, husumet ve esastan davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporlarına dayanılarak, davacının havaleyi gönderirken geçerli bir hesap talimatı vermediği, bankanın havale edilen paraya off shore hesabına almasının geçerli olmadığı, ancak paranın repo hesabı için olduğunun da ispatlanamadığı gerekçesiyle (60.000.000.000) TL'nin 07.12.1999 tarihinden itibaren avans işlemlerine ilişkin reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davacı ve borcu üstlenen TMSF vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve borcu üstlenen TMSF vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve borcu üstlenen TMSF vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Bankalar Kanunu'nun 4672 sayılı yasayla değişik 14/5-c maddesi gereğince davalı TMSF'den harç alınmasına mahal olmadığına, istek halinde aşağıda yazılı 7.80 YTL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 05.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy