(CMR m. 3, 23, 25)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 13. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 07.07.2005 tarih ve 2004/52-2005/394 sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.02.2007 gününde davalı avukatı Dilek Taşören gelip davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı emtianın Fransadan Bursa'ya kamyonla sevk edilmek üzere davalıya teslim edildiğini, 29.03.2004 tarihinde meydana gelen trafik kazasında emtianın hasarlandığını, kazanın meydana gelmesinde sürücünün tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, müvekkilince sigortalısına ödenen 24.652.000.000 TL. nın 14.05.2004 ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının taraf ehliyetinin belirlenebilmesi için alım-satım sözleşmesine taraf olan bankanın belirlenerek bankadaki kambiyonun kapatılıp kapatılmadığı ve sigortalının maddi kaybının olup olmadığının belirlenmesi gerektiğini, kazanın meydana gelmesinde müvekkili şirketin önleyemeyeceği bir durumun söz konusu olup, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, emtianın tümü ile hasarlanmadığını, sorumluluğun CMR Konvansiyonu hükümleri gereğince sınırlı sorumluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı şirkete sigortalı emtianın davalı tarafça Fransadan Bursa'ya taşınması sırasında Balıkesir civarında tek yanlı trafik kazası sonucu taşınan emtianın hasarlandığı, araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu, CMR Konvansiyonunun 3. maddesi gereğince sürücünün kusurundan davalı taşıyıcının sorumlu olduğu, emtiada 22.411.615.900 TL. tutarında hasar meydana geldiği gerekçesiyle, 22.411.615.900 TL.'nın 14.05.2004 tarihinden itibaren % 48 ve değişen oranlarda avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin sovtaj bedeline yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2) Dava, davacı şirkete nakliyat sigorta poliçesiyle sigortalı emtianın, davalı taşıma şirketi tarafından kara yolu ile taşındığı sırasında, emtiada meydana gelen hasar nedeniyle, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Dava konusu taşımanın Fransa-Türkiye arasında gerçekleşmesi nedeniyle, tazminat miktarının hesaplanmasında, CMR. nin 25. maddesi yollamasıyla, 23/1, 2, 4. maddesi hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. CMR. nin 23/1. maddesine göre tazminat, yükün taşınmak üzere kabul edildiği yer ve zamandaki kıymetine göre hesap edilir. Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında ise, ithal edilen emtianın toplam satış fatura değerine %10 kar marjı ilave edilmek suretiyle, tazminat hesabı yapılmıştır. Davacı sigorta şirketi ile dava dışı sigortalı arasındaki kar marjı ilave edilmek suretiyle, tazminat hesabı yapılmıştır. Davacı sigorta şirketi ile dava dışı sigortalı arasındaki kar marjına dair sözleşme hükmünün, sigorta sözleşmesine taraf olmayan davalı tarafa karşı ileri sürülmesi mümkün olmayıp, davalının sorumluluğunun, CMR. nin 25 ve 23. maddelerine göre belirlenmesi gerekir. Mahkemece, bu yöndeki davalı vekilinin itirazları değerlendirilerek, eşyanın yükleme yer ve zamanındaki değerinin tazminata esas alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 500,00 YTL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy