(İhtira Beratı Kanunu m. 2) (551 S. KHK. m. 130)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 15.07.2005 tarih ve 2004/881-2005/415 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların su sayaçlarını elektronik ön ödemeli su sayacına dönüştürme sistemi adlı buluş yaptıklarını iddia ederek 25.4.1995 tarihinde patent aldıklarını, ancak patent hakkını elde etme kriterlerinden yenilik unsurunun bulunmadığını, Mülga İhtira Beratı Kanunu'nun 2. maddesinde buluş basamağı kriterinin örtülü olarak yer aldığını, müvekkilinin Manas marka M1 ve Meks tip ön ödemeli elektronik kartlı su sayaçlarını üretip aynı zamanda Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından üretimi yapılan ES 2000 markalı ön ödemeli su sayaçları ile ilgili anılan belediyeye teknik destek ve danışmanlık hizmeti verdiğini, davalıların Eskişehir Belediye'sine kartlı ön ödemeli su sayacı ihalesi için yaptığı hazırlık sırasında patent tescilinin adlarına olduğunu belirterek müvekkili ile yürütülen ortak çalışmaya atıf yaparak buna son vermesini isteyen bir ihtarname gönderdiklerini, müvekkilinin açıklanan ticari faaliyeti sebebiyle 551 sayılı KHK'nin 130. maddesi kapsamında zarar gören kişi konumunda bulunduğunu ileri sürerek 29245 nolu patentin hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekili, davacının 551 sayılı KHK.nun 130. maddesinde sınırlı olarak gösterilen dava hakkı sahibi niteliğini taşımadığını, davacı şirketin ortak girişimde bulunduğu Atlas Elektronik Teknoloji Paz.San. Tic. A.Ş tarafından aynı konuda açılan davanın bu nedenle reddedildiğini, müvekkillerine ait buluşun patentlenebilirlik kriterlerini taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davalıların belediyeye gönderdiği ihtarname ile davacı şirketin ticari faaliyetlerine kısıtlama getirmek istediği ve bunun üzerine belediyenin davacıyla yürüttüğü ilişkileri dondurması muhtemel olduğundan davacının 551 sayılı KHK.nun 130. maddesinde belirtilen zarar gören kişi olarak kabul edildiği, aktif dava ehliyeti bulunduğu, tescilin yapıldığı sırada yürürlükte bulunan İhtira Beratı Kanunu'nun 2. maddesinde belirtilen patent verilebilirlik kriteri olarak yenilik ve sanayiye uygulanabilirlik kriterlerinin patent tescili için yeterli olduğu, dava konusu davalılara ait buluşun da Dünya Fikri Mülkiyet Örgütü (Wipo) tarafından uluslararası araştırma ve inceleme otoritesi olarak kabul edilen Avusturya Patent Ofisi'nce ve bilirkişi raporlarıyla yeni ve sanayiye uygulanabilir nitelikte olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01.00 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy