(6762 S. K. m. 100)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 6. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14.07.2005 tarih ve 2003/756-2005/538 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Abdullah Turgut tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında sipariş-kabul usulüyle davalının müvekkiline %12,5 oranında komisyon ödemesi koşulu ile davalı tarafından müvekkilinin Alman müşterisi olan dava dışı OUI Gruppe GMBH&CO KG için tekstil üretimi yapılmasının kararlaştırıldığını, davalının emtiayı kararlaştırılan süreden sonra teslim etmesine rağmen müvekkilinin yoğun çabası sayesinde davalının emtianın bedelini tam olarak tahsil ettiğini, ticari tellal olarak tüm edimlerini yerine getiren müvekkiline davalının komisyon bedelini ödemediği gibi dava dışı OUI Gruppe GMBH&CO KG ile müvekkilinin ticari ilişkisinin sekteye uğradığını ileri sürerek, 4.477.847.480. TL komisyon alacağı ile 5.000.000.000. TL mahrum kalınan ticari kazanç kaybı toplamı olan 9.477.847.480. TLnin temerrüt faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında sipariş-kabul usulü ile anlaşma yapılmadığı gibi, komisyon ücreti ile ilgili sözleşme de bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında yazılı komisyon sözleşmesinin bulunmadığı, tellallığa ilişkin olarak ise tellallık yapılan iş nedeniyle davacının aracılık yaptığına ilişkin hüküm kurmaya yeterli delil bulunmadığı, davacının ticari tellal olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, ticari işler tellallığından kaynaklandığı iddia olunan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece de kabul edildiği üzere, taraflar arasında yazılı sözleşme mevcut değil ise de, yazıl şekil anılan sözleşmenin sıhhat şartı olmayıp ispat şartıdır. Davacı tarafça dosyaya sunulup, davalı tarafça açıkça itiraza uğramayan 26.04.2003 tarihli fatura iadesine ilişkin mesajda, davalı taraf bir takım olguları kabul etmek suretiyle %12,5 oranında komisyonun fazla olduğundan söz edilmiştir.
Bu durumda, mahkemece, anılan belge içeriği değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, anılan belge içeriği karar yerinde tartışılmaksızın, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.01.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy