(4389 S. K. m. 10)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Şarkışla Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19.07.2005 tarih ve 2004/459 - 2005/245 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deyiş Cesur tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Şarkışla Şubesi'ne 22.03.1983 tarihinde vadeli döviz hesabı açtırarak %9 faizle bir yıl vadeli 10.000 DM yatırdığını, davalı banka tarafından herhangi bir ihtar yapılmaksızın hesabın kayıp ibaresi ile kapatılmasının ve 10 yıl içinde zamanaşımına uğratılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, 10.000 DM.nın tahsili ile 23.03.1984 tarihine kadar %9'a bu tarihten sonra mevduata uygulanan en yüksek birleşik faizi ile davalıdan alınmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, 10 yıldan fazla bir süredir aranmamış mevduatın Bankalar Kanunu'nun 10 uncu maddesi gereğince zamanaşımına uğradığını, hesap cüzdanı olmaksızın ibraname karşılığı mevduatın ödendiğini, zamanaşımı dolan evrakın imha edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait mevduatın T.C.Merkez Bankası'na intikal ettirilmediği, alacağın zamanaşımına uğramasının bankaca gerçekleştirilecek ilan ve tebligata bağlı olup, bu gerekliğin yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile 23.03.1984 tarihine kadar %9, bundan sonraki tarihe kadar döviz hesabına uygulanan Merkez Bankası faiz oranlarının tarihlerine göre uygulanmasına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve faiz oranına yönelik bir temyiz itirazında da bulunulmamış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 13.10 YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.01.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy