(6762 S. K. m. 809, 814) (1086 S. K. m. 230)
Dava: Taraflar arasında görülen davada A. Asliye 1. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09.06.2004 tarih ve 2001/370-2004/369 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı M. E. C. vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 28.02.2006 günde davacı avukatı G. Y. ile davalılar M. E. K. avukatı H. gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. A. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkiline taşıma rizikolarına karşı sigortalı kumaş yükünün davalı taşıyanlarca alıcıya teslim edilmemesi nedeniyle müvekkiline sigorta ettirene ödenen tazminattan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, (207.497.000.000) TL. nin ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, sunulan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taşınan eşyanın alıcıya teslim edilmemesinden dolayı taşıyan ve sürücü olan davalıların TTK. nun 809 ve 814 maddesi uyarınca sorumlu oldukları gerekçesiyle (207.375.105.875) TL.nin faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılardan M. E. K. vekili temyiz etmiştir.
Dava, davacıya taşıma rizikolarına karşı sigortalanan kumaş emtiasının alıcıya teslim edilmemesinden doğan riziko tazmin yükümlülüğünün ifasından sonra taşıma işleri komisyoncusu ve taşıyan olduğu ileri sürülen davalılara yöneltilen rücu istemine ilişkindir.
Davalılardan M. E. K.'ın tebliğe elverişle adresi saptanamadığından hakkında ilan yolu ile tebliğ işlemi yapılmış, dava bu davalının yokluğunda görülerek sonuçlandırılmıştır.
Davalı M. E. K. davaya cevap vermediğine göre davayı inkar etmiş sayılacağı usul kuralları gereğidir. İnkar etmiş sayılma hali, istem ve dayanağı olan tüm kanıtlan, bu arada adına düzenlenmiş sevk irsaliyesindeki imzayı da kapsar. Nitekim, daha sonra ibraz edilen A. 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2000/1539-2005/59 sayılı kararı ile de sevk irsaliyesindeki imzanın-hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, sahte kimlik düzenleme ve kullanma suçlarından yargılanan M. E. K. eli ürünü olmadığı yolundaki grafolojik inceleme sonucuna dayanılarak beraat kararı verilmiştir. Ancak, bu kararın kesinleşip kesinleşmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.
Davacı tarafın iddialarını inkar etmiş sayılan davalı M. E. K. hakkında HUMK. nun 230 vd. maddeleri uyarınca isticvap işlemi yapılmadan ve değinilen ceza davası üzerinde durulmadan taşıyan olarak kabulü ve buna bağlı olarak emtianın teslim edilmemesinden dolayı sorumluluğuna karar verilmesi, eksik incelemeye dayandırıldığından bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılardan M. E. K. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 450.00 YTL. duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalı M. E. K. vekiline verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy