(6762 S. K. m. 1301) (1086 S. K. m. 284)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14.12.2004 tarih ve 2003/725-2004/572 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı sigortacının, TTK.nun 1301 inci maddesi hükmüne dayalı olarak, davalılar aleyhine açtığı rücu davası sonucunda mahkemece, davanın kabulüne dair tesis edilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kasko sigorta sözleşmesinden doğan tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir.
Uyuşmazlık, davalı sürücünün kusur oranın ne olduğu noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, hükme esas alınmayan ilk bilirkişi raporunda, davalı sürücü Ali Kalabaş'ın kusur oranı %37.5 olarak belirlenmiş, aynı olgular karşısında Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi'nce düzenlenen raporda ise, davalı sürücü Ali bu kez %100 kusurlu bulunmuş, mahkemece, her iki rapor arasındaki bariz çelişki giderilmeksizin anılan son rapor benimsenip hükme dayanak yapılmıştır.
Bu durumda, mahkemece, başka bir bilirkişi kurulundan, her iki raporu değerlendiren, tartışan, çelişkiyi giderici yeni bir rapor alınması, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.04.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy