(1086 S. K. m. 92, 95) (492 S. K. m. 22) (4743 S. K. m. 1, 3)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 3. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24.06.2004 tarih ve 1999/991-2004/771 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında düzenlenen genel kredi sözleşmesine istinaden kullandırılan kredilerin geri ödenmediğini ileri sürerek, 1.508.829,67 USD, 4.088.511,89 DM. ve 88.495.265.588.TL.nın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiş, yargılama sırasında HUMK. nun 92 ve 95. maddelerine göre davayı kabul ettiklerini, 4743 S. K. uyarınca da ilam harcından muaf tutulmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, davalılar vekilinin vaki kabulleri nedeniyle davanın kabulüne, Harçlar Kanununun 22. maddesine göre kabul ilk oturumdan sonra yapıldığından 2/3 oranında 41.976.780.198.TL. ilam ve karar harcının davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.
Yargılama sırasında yürürlüğe giren 4743 Sayılı Mali Sektöre Olan Borçların Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun uyarınca taraflar arasında borcun tasfiyesine yönelik sözleşme düzenlenmesinin ardından davalıların kabul beyanları uyarınca davanın kabulüne karar verilmiş ve mahkemece, davalılar karar ve ilam harcını da ödemeye mahkum edilmişlerdir.
4743 S. K.nun 1. maddesinde kanunun amacı açıklanmış olup, buna göre, bankalar ile kredi ilişkisi içinde bulunup, finansal darboğaz yaşayan borçluların; bu kanunun yürürlüğe girmesinden önce açılmış krediler ile ilgili olarak geri ödeme yükümlülüklerini yerine getirebilmelerine imkan verilmesi sağlanmıştır. Anılan kanunun 3. maddesi ise Vergi istisnaları ve teşvik belgeleri başlığını taşımakta olup, (a) bendinde çerçeve anlaşması ve düzenlenen sözleşmelerde belirlenen esaslar uyarınca yapılacak işlemlerin 492 Sayılı Harçlar Kanunu'na göre ödenecek harçlardan istisna edildiği belirtilmiştir.
4743 S. K. ile borçlulara finansal yeniden yapılandırma çerçevesinde belirlenecek süre ve koşullarla geri ödeme imkanı verilmesi sağlanmış olup, çerçeve anlaşmalarının yapılmasının özendirilmesi amacıyla kanununun 3. maddesi ile bir takım istisnalar sağlanmıştır. Bu istisnalardan biri de harçlara yönelik olup, mahkemece davalıların davayı kabulü nedeni ile anılan istisna hükmünün uygulanarak harç alınmamasına karar verilmesi gerekmektedir. O halde mahkemece aksi doğrultuda verilen karar yerinde olmayıp, bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.05.2006 tarihinden oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy