(6762 S. K. m. 1301)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Afyon Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14.12.2004 tarih ve 2003/648-2004/514 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalılardan İsviçre Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 11.07.2006 gününde davacı avukatı F. Ercan Abut ile davalı İsviçre Sigorta avukatı Zeki Y. gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı şirkete ait yağ fabrikasındaki buhar kazanı patlaması sonucu bitişiğinde bulunan müvekkiline ait işyerinde oluşan hasardan davalı şirket ve sorumluluk sigortacısı olan diğer davalının sorumlu olduklarını ileri sürerek, (259.046.000.000) TL'nın reeskont faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı İsviçre Sigorta A.Ş. vekili, üçüncü kişilerin doğrudan sigortacıya başvurma hakları bulunmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, ceza davasının beraatle sonuçlandığını, talebin fahiş olduğunu, kazanç kaybının sigorta güvencesi dışında kaldığını savunmuştur.
Diğer davalı da davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, ceza dosyası kapsamına, delil tespit dosyasına, yangın raporuna ve zarara ilişkin bilirkişi raporuna dayanılarak da, beraatle sonuçlanan ceza davasındaki kusur tespitinin hukuk hakimini bağlamayacağı, sadece maddi vakıa tespitinin bağlayıcı olduğu, kazada üçüncü kişilerin müdahalesinin söz konusu olmadığı ve sonuçlarından doğan hukuki sorumluluğunun davalı şirkete ait olduğu, bu nedenle kusur konusunda bilirkişi incelemesine gerek görülmediği; TTK. nun 1301. maddesince üçüncü kişinin zararının tazmini için doğrudan sigortacıya başvurabileceği ve davalının husumet savunmasının yerinde olmadığı, davacının (227.645.845.588)TL emtia hasarı ve (15.282.475.000) TL soğuk hava tesisatında oluşan hasarı isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile (242.928.320.588) TL'nin faiziyle davalılardan, (750.000.000) TL enkaz kaldırma bedeli ve (3) milyar TL gelir kaybının faiziyle davalı Çiftçiler Ltd. Şti.'nden tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davalılardan İsviçre Sigorta A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Kararın dayandırıldığı istinabe yolu ile alınan 23.09.2004 tarihli bilirkişiler kurulu raporunda davacı işyerinde oluşan emtia ve demirbaş hasarı ile ilgili olarak hiçbir irdeleme ve değerlendirme yapılmaksızın Afyon 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2003/20 D.İş. sayılı dosyasındaki 28.04.2003 tarihli rapor esas alınmış ve bu raporda bildirilen (227.645.845.588)TL emtia hasar bedeline (20) milyar TL sovtaj uygulanması gerektiği yönünde soyut görüş bildirilmesiyle yetirilmiştir.
Oysa, davacının hasar ihbarı üzerine mal sigortacısı olan dava dışı sigortaca görevlendirilen eksper tarafından düzenlenen raporda sovtaj bedeli olarak davacı ile (40) milyar TL bedel üzerinde mutabak kalındığı, nihai emtia zararının (169.434.177.941), demirbaşlardaki hasar bedelinin (15.282.177.941)TL olduğu sonucuna varılmıştır.
Mahkemece, bu iki rapor arasındaki çelişki ve farklılıkları yeterince telif etmeyen ve delil tespit raporundaki verileri temel alan 23.09.2004 tarihli rapora göre sonuca gidilmesi ve bu rapora yönelik davalı taraf itirazlarının karşılanmaması doğru olmadığı gibi, emtia hasar bedelinden sovtaj indirimi gerektiği yönündeki benimsenen bilirkişi raporuna aykırı olarak ve herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin sovtaj tenzili gereğinin gözden kaçırılması da doğru görülmemiş, değinilen yönlere ilişen temyiz itirazları yerinde bulunmuştur.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentteki nedenlerle davalılardan İsviçre Sigorta A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın anılan davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.07.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy