(1086 S. K. m. 74)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26.01.2005 tarih ve 2004/143-2005/20 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Kooperatif temsilcileri ve davalı Nazmi Yetkin tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilleri ile davalının, S.S.Haberkent Sitesi İşletme Kooperatifinde pay sahibi olup, konutları karşılıklı konumda bulunduğundan komşu olduklarını, gerek kullanım planına gerekse emsal kullanımlara göre, müvekkilleri kullanımında bulunması gereken bahçe bölümüne davalı Nazmi tarafından el atıldığını ve müvekkillerinin kullanımının engellendiğini, davalı kooperatifin de bu duruma engel olmadığını belirterek, müvekkillerinin kullanımında bulunması gereken kesime davalı Nazmi'nin el atmasına son verilerek, müvekkillerinin kullanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Nazmi, dava konusu yerin değeri itibariyle Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğunu, davacıların eşitliği bozarak daha fazla alan kullanmak istediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davanın görev ve husumetten reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 03.12.2001 tarih ve 2001/6746 Esas, 9543 Karar sayılı ilamıyla bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak verilen, davanın kabulüne dair karar da Dairemizin 08.12.2003 tarih 2003/4625-11550 sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, davacıların konutu ile davalı Nazmi'nin evi arasından geçen yaya yolunun iki tarafa da eşit bahçe bırakılabilmesi için ortadan geçirilmesi gerekirken, davacıların konutuna yakın yerden geçirilmesi ile paydaşlara farklı büyüklükte bahçe kaldığı, o tarihteki yönetimin eşitsizliği gidermek için davacıların konutunun deniz ve yeşil alana açılan taraftaki üç metrelik kullanımını 5 metreye çıkartması, davalı Nazmi'nin ise aradaki yolu atlayarak 5 metreye çıkarılan davacıların kullanımındaki bahçesinin 20 m2'lik kısmına el attığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı tarafın bu yere yapılan müdahalesinin men'ine karar verilmiştir.
Kararı, davalı Kooperatif temsilcileri ile davalı Nazmi Yetkin temyiz etmiştir.
1- Dava, davacıların kullanımında olduğu iddia edilen bahçeye vaki el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74. maddesinde Hakimin, her iki tarafın iddia ve müdafaası ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremeyeceği düzenlenmiş olup, talepten noksan ile hüküm caiz ise de, talep konusu kalemlerden hangilerinin reddedildiğinin gerekçede tereddüde mahal bırakmayacak şekilde açıklanmış olması gerekmektedir.
Davacılar vekili, davaya konu bahçeye davalı Nazmi Yetkin'in el attığını, diğer davalı kooperatifin ise bu duruma engel olmamakla sorumlu olduğunu ileri sürmüştür.
Mahkemece, davalılardan Nazmi Yetkin'in el atmasının önlenmesine karar verilmiş ise de, diğer davalı kooperatif hakkında da olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde bu davalı hakkında bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.
2- Bozma sebep ve şekline göre, mümeyyiz davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı kooperatif temsilcisinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmemesine, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 02.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy