(3095 S. K. m. 1) (CMR. m. 27)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 4. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24.03.2005 tarih ve 2003/354-2005/201 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ramazan Özcan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkil şirkete nakliyat rizikolarına karşı sigortalı emtianın, davalı tarafından Fransa'dan Sakarya'ya taşınması sırasında uğradığı 5.154.307.195.TL. hasar bedelinin sigorta ettirene müvekkilince ödendiğini ileri sürerek, anılan meblağın ödeme tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, hasarın yanlış istiften kaynaklandığını, yüklemenin gönderen tarafından yapıldığını ve sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının yükleme sırasındaki denetim görevini yerine getirdiğinin ispatlanamadığı, bu nedenle gönderen ve taşıyıcının hasardan %50'şer olarak kusurlu oldukları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, SDR üzerinden yapılacak hesaplamanın tazminatın üst sınırı olmasına, hükmedilen tazminatın belirlenen gerçek zarar olmasına, bu tazminatın T.C. Merkez Bankası SDR kuru üzerinden yapılacak hesaplamaya göre çok az olduğunun bilirkişi ek raporunda belirtilmiş olmasına, CMR. nin 27. maddesinde öngörülen %5 faiz hükmünün tazminatın döviz olarak istenilmesi halinde uygulanacak olmasına ve 01.01.2000 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4489 sayılı Yasa ile değişik 1. maddesine uyarınca reeskont faizi oranının yasal faiz oranı olarak belirlenmiş olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 104.17 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy