(2918 S. K. m. 85, 91) (1086 S. K. m. 438) (3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 3. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14.04.2005 tarih ve 2004/342-2005/215 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkillerinin oğlu ve tek desteği olan Mevlüt Doğan'ın, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın tam kusuru ile çarpması sonucu vefat ettiğini, davalıya yapılan ihtara rağmen davalının ödeme yapmadığını, ileri sürerek, fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik, 1.000.000.000.TL.sı destekten yoksun kalma tazminatının 18.5.2004 tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, 2.9.2004 tarihli ıslah dilekçesi ile her bir davacı için 15.000.000000.TL.sının 7.4.2004 tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin sorumluluk miktarının ölüm başına 3.000.000.000.TL.sı olduğunu ve limit ile sorumlu olduklarını, kusur ve zarar miktarının tesbitinin gerektiğini, talebin haksız eylemden kaynaklanması nedeniyle ticari faizin istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile her bir davacı için 15.000.000.000.TL.sı tazminatın davalıdan tahsiline, her bir davacı için 500.000.000.TL.sından toplam 1.000.000.000.TL.sına taleple bağlı kalınarak 18.5.2004 tarihinden itibaren, yine her bir davacı için 14.500.000.000.TL.sından toplam 29.000.000.000.TL.sına 15.5.2004 temerrüt tarihinden itibaren reeskont faizi yürütülmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Davacılar vekili, müvekkillerinin çocuğunun davalının trafik sigortası olduğu araçta yolcu iken vefat ettiğini ileri sürerek, destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir. KTK.nun 91/1. madde hükmü gereğince Zorunlu Mali Mesuliyet sigortacısı işletenin aynı Yasa'nın 85/1. maddesinde öngörülen hukuki sorumluluğu üzerine almaktadır. Bu nedenle, sigorta ettiren hangi oran üzerinden sorumlu ise, sigorta şirketi de o oran üzerinden sorumludur. Sigortalı araç ticari nitelikte minübüs olduğu gibi, muris de bu araçta yolcu iken vefat etmiştir. Davacı vekili de dava dilekçesinde, davalının sigortalısı tacir olduğundan ticari temerrüt faizi ile alacağın tahsiline karar verilmesine talep etmiştir. Talep tarihi itibariyle bu istek, 3095 sayılı Kanun'un 4489 s. K. ile değişik 2/2. maddesinde düzenlenen faiz oranını karşılamaktadır. Bu itibarla, mahkemece yazılı olduğu şekilde yasal faiz anlamında reeskont faizine hükmedilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya gerektirmediğinden, HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün ikinci ve üçüncü fıkralarında yer alan reeskont faizi ibaresinin çıkarılarak, yerine avans faiz kelimelerinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş işbu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy