(818 S. K. m. 55)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada Adana Asliye 1.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 29.04.2005 gün ve 2003/151-2005/234 s. kararın Yargıtayca tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve bütün belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesinde mevduat hesabı mevcut olduğunu, hesap bakiyesinin 16.09.2002 tarihi itibariyle 13.300.000.000.-TL'na ulaştığını, ancak banka personelinin birtakım usulsüz işlemler sonucu mevduatın sisteme girmediğini, davalı bankanın şube müdürü hakkında ceza davası açıldığını, davalı bankanın personelin usulsüz işlemlerinden dolayı sorumluluğu bulunduğunu ileri sürerek, bu meblağın avans faizi birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekiller, davacının dayandığı hesap cüzdanındaki kayıtların, davacı ile banka müdürü M. Zeki Özdenvar arasında ve banka tüzel kişiliği tamamen hariç tutularak oluşturulan ve banka faiz oranlarının çok üzerinde bir kazanç temin etmek amacıyla toplanan paralardan kaynaklandığını, bütün işlemlerin elle tutulduğunu, davacı ve dava dışı banka müdürünün özel bir işbirliğinin sonucu olarak banka sistemi dışında gerçekleştirildiğini, davacının olayda kasta yaklaşan müterafik kusurunun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, Dairemizin 24.06.2004 gün 2003/12687 esas, 2004/7068 karar no.lu ilamı da gözetilerek, davalının tam kusurlu olduğu, son işlem tarihi itibariyle hesaptaki paranın davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 12.873.007.123.-TL'nın avans faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarda açıklanan sebeplerden dolayı, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 507.14.-YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy