(6762 S. K. m. 644, 730) (818 S. K. m. 140)
Dava: Taraflar arasında görülen davada A. Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10.11.2004 tarih ve 2003/764-2004/684 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi M. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının borcunu ödememesi nedeniyle borçlu olduğu çek miktarı kadar sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek TTK'nın 730/14. maddesi atfıyla 644. maddesi uyarınca davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece iddia, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davaya konu çekin zamanaşımı süresinin 24.01.2002 tarihinde dolduğu gerekçesiyle zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalının borçlu olduğu çek nedeniyle çek miktarı kadar sebepsiz olarak zenginleştiği iddiasıyla TTK'nın 730/14. maddesi yollaması ile aynı yasanın 644. maddesine dayalı alacak davasıdır. Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir. Davanın tabi olduğu süre hak düşürücü süre olmayıp, zamanaşımı süresidir. Zamanaşımı def'i niteliğinde bulunan bir savunma sebebi olup Borçlar Kanunu'nun 140. maddesi uyarınca da ileri sürülmediği takdirde hakim, zamanaşımı niteliğindeki sürenin mahkemece resen nazara alınarak, davanın bu nedenle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı vekili yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine 20.04.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy