(818 S. K. m. 53) (1086 S. K. m. 284)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Mersin Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 16.06.2006 tarih ve 2001/878-2006/371 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi durulmalı olarak davalı C. Ltd. Şti. ve davacı vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 04.03.2008 gününde davacı avukatı Ömer A. ile davalılardan C. C. Nak. Tur. Ltd. Şti. Av. İfakat A. ile davalı B. O. Taş. Tic. Ltd. Şti. Av. Tuncay A. gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu Ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar A. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalılardan B. Ltd. Şti.nin diğer davalıya ait iltisak hattı sahasında çimento yarı mamulü (klingen) yüklemesi yapılması için vagon talebi üzerine müvekkilince (12) adet Fal tipi vagonun tahsis edildiğini 08.12.2000 tarihinde vagonların yükleme esnasında Güney Yol ana demiryolu hattına kaçarak Mersin-Adana arasında bölgesel sefer yapmakta olan (61726) sefer nolu trene çarpması sonucu (210.695.482.869)TL hasar ve tehirden doğan zarar oluştuğunu ileri sürerek, anılan meblağın faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılardan C. Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin arazisi üzerinde bir iltisak hattı inşa edilmesine dair protokolle iltisak hattının yapım sorumluluğunun davacı tarafından üstlenildiğini, müvekkilinin sorumluluğunu doğuran hallere ilişkin 9 ve 12. maddelerde öngörülen koşulların bulunmadığını savunmuştur.
Mahkemece, mübrez ve toplanan delillere ilgili ceza dava dosyası kapsamında ve benimsenen üçüncü bilirkişiler kurulu raporuna dayanılarak, üç yerine bir adet hortuvar ile makasçı kulübesi yapılmadan bu eksikliklerle iltisak hattını işletmeye açma davacı kurumun % 70 sözleşmesinin 11. maddesiyle manevra sırasındaki önlemleri almakla yükümlü kılınan davalı C. Ltd. Şti.'nin takoz kullanmadan yükleme yapması nedeniyle % 30 kusurlu oldukları, diğer davalının kusurunun bulunmadığı, BK'nun 53. maddesi uyarınca derdest ceza davası sonucunun beklenmesinin gerekmediği gerekçesiyle (63.142) YTL nin reeskont faiziyle davalılardan C. Ltd. Şti.'nden tahsiline karar verilmiştir.
1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-) Ancak, istinabe yolu ile alınan 15.12.2003 ve 16.01.2006 tarihli bilirkişiler kurulu raporları arasındaki kusur konusuna ilişkin beliren açık çelişki giderilmeden sonuca gidilmesi usule aykırı bulunmuştur.
İlk raporda davalı işletmeci C. ... Ltd. Şti.'ne kusur izafe edilmemiş, ikinci raporda ise % 30 oranında kusur izafe edilmiştir. Buna karşın, derdest ceza davasında alınan İTÜ Ulaştırma Ana bilim Dalı öğretim üyelerince düzenlenen raporda ise davalı şirketin 5/8 kusurlu olduğu bildirilmiştir.
Davalı C. ... Ltd. Şti. tarafından işletilen iltisak hattının güneyden geçen ana demiryolu hattına (hattı cari) doğru iniş eğimine sahip olmasının vagon kaçma riskini artırdığı, sabit emniyet hatlarının (hortduvar) yeterli olmaması ve henüz davacı elemanın gözetmenlik yapacağı makasçı kulübesinin devreye girmemesinin doğurduğu özel ağırlıktaki iltisak hattında klingen yüklemesi yapılan vagonların ana demiryolu hattına kontrol dışı kayma ve kaçma ihtimalinin asgariye indirilmesini teminen vagon tekerlerine takoz koyma gibi en basit önlemin alınmamış olması gibi somut hasarı doğuran kazanın meydana gelmesinde yatan özellikler de dikkate alınarak iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi ve kusur konusunda ceza mahkemesince varılan sonucun da dikkate alınması ve taraflar arasındaki inşa ve işletme sözleşmesi hükümleri ışığında değerlendirme yapılarak kusur yönünün doğru tespit ve tayini gerekli görüldüğünden davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu bakımdan kabulü gerekmiştir.
3-) Davacı tarafın zarar iddiasının ağırlıklı unsurunu oluşturan kaza sonucu ıskat edilmiş üç adet vagonun yaşı, diğerlerine etki eden somut özellikleri, rayda değerine ilişkin piyasa veri analizi ve hurda değerinin ne olduğu araştırılıp temyiz denetimine elverecek açıklıkta gösterilmeksizin davacı tarafın tek yanlı hazırladığı zarar hesaplamalarının uygun bulunduğunu belirtmekle yetinen 16.10.2006 tarihli bilirkişi raporundaki soyut ve temelsiz kanaat esas alınarak zarar niceliği konusunda karar oluşturulması doğru bulunmamış, kararın bu yön bakımından davalı C. Ltd. Şti. yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentteki nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, kararın 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı, 3 nolu bentteki nedenlerle davalı C. ... Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, takdir edilen 550.00 YTL vekalet ücretinin her bir taraftan alınarak yek diğerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 06.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy