(2004 S. K. m. 83)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Isparta Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 31.05.2007 tarih ve 2005/361-2007/582 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Numan Acar tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin maaşının davalı banka şubesindeki hesaba yatırıldığını ve borçları nedeniyle icra müdürlüğünce maaşından 1/4 oranında kesinti yapıldığını, davalı bankaya olan kredi kartı borcu için de icra takibi yapılarak maaşına 8. sırada haciz konduğu halde maaşının davalı bankaya yatırılıyor olmasından yararlanılarak davalı tarafından İİK 83. maddesine aykırı şekilde maaşından icra kesintisi dışında 1.865, 00 TL tutarında ayrıca mahsup yapıldığını ileri sürerek, maaşının 1/4'ünü aşan kesintinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının kredi kartları borcundan dolayı maaşının 1/4'üne el koymanın kredi kartı üyelik sözleşmesine ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, İİK. nun 83. maddesi uyarınca maaşın ancak 1/4'üne el konulabileceği, icra yoluyla el konulan bu sınırı aşan kesintinin iadesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.863, 00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, kredi kartı borcuna mahsuben aynı banka hesabına yatan maaşta banka tarafından yapılan mahsubun iadesi istemine ilişkindir. Davacı ile davalı banka arasında yapılan kredi kartı üyelik sözleşmesinin 23. ve 24. maddeleri ile vadesiz tasarruf hesabı taahhütnamesi hükümleri uyarınca kredi kartı borç bakiyesinin vadesiz hesapta bulunan paranın aktarılması suretiyle kapatılmış olmasında İİK. nun 83. maddesine aykırılık olmadığı değerlendirilerek davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy