11. Hukuk Dairesi 2008/12425 E., 2009/429 K. BANKALARIN HUKUKİ SORUMLULUĞU BİLİRKİŞİ İNCELEMESİ ÜYE İŞYERİ SÖZLEŞMESİ
818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ] 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 44 ] 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 275 ]
"İçtihat Metni"
Taraflar arasında görülen davada (Ankara İkinci Sulh Hukuk Mah-
kemesi)'nce verilen 23.11.2007 tarih ve 2006/2214-2007/2503 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin işyerinde kullandığı POS cihazının onay vermesi ile gerçekleşen alışveriş sonucu kesilen 1.262,70 YTL tutarındaki fatura bedelinin davalı banka tarafından ödenmediğini ileri sürerek, bu meblağın temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı banka vekili, onay verilen kredi kartlarının sahte olduğunun sonradan ilgili yurtdışı bankalarından bildirildiğini, bunun üzerine bu alışveriş bedelinin sözleşmeye uygun olarak davacıya ait hesaptan mahsup edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, sunulan kanıtlara, banka kayıtlarına ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak, POS makinesi slip kopyalarında herhangi bir eksiklik bulunmadığı, anılan makinenin ibraz edilen kredi kartına onay verdiği, davacının kredi kartının sahte olup olmadığını bilemeyeceği, kredi kartının sahte olması durumunda davalının onay vermemesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, üye işyeri sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, üye işyeri sözleşmesi gereği POS makinesi bağlanan davacı işyerinde kullanılan kredi kartının sahte olup olmadığının tespit edilmesinin mümkün olup olmadığı ve davaya konu alışverişler nedeniyle provizyon verdiğine göre, davalı bankaya kusur izafe edilip edilmeyeceği, sözleşme hükümleri de dikkate alınarak bu işlemlerden kimin sorumlu olacağı noktalarında toplanmıştır.
Hükme esas alınan raporda, uzmanlık alanı belirtilmeyen bilirkişi, sadece davacının kusurlu olmadığı görüşünü bildirmiş olup, taraflar arasındaki sözleşmede belirtilen hükümleri değerlendirilmediği gibi, davalı vekili rapora itirazda bulunmuş ise de, mahkemece bu itiraz üzerinde durulmamış ve karar yerinde tartışılmamıştır.
Bu durumda, mahkemece, iddia ve savunmanın üzerinde yeterince durulması, sahte kredi kartlarıyla satış işleminin nasıl gerçekleştirildiği veya gerçekleştirilmiş olabileceği, bu özellikteki kredi kartlarına POS cihazının onay vermesini engelleyici teknik birtakım önlemler alınması dahil uluslararası kredi kartı uygulamasının ulaştığı aşama itibariyle tarafların kusurlarının bulunup bulunmadığı, sözleşme hükümleri dikkate alınarak, sözleşmenin hangi hükümlerini, hangi tarafın somut olayda sözleşmeyi nasıl ihlal ettiği hususlarında, aralarında bankacılık ve uluslararası kredi kartları konusunda ve POS makinesinin teknik yönünden işleyişi alanında uzmanın da yer aldığı yeni bir bilirkişi kurulu vasıtasıyla yeniden inceleme yaptırılıp, tarafların kusur oranlarının saptanması, rapora itirazın yeterince irdelendiği denetime elverişli bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 19.01.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy