(1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21.11.2007 tarih ve 1996/530-2007/704 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Numan Acar tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilince 15.06.1994 vade tarihli 303.427,59 Alman Markı tutarında vadeli akreditif kredisinin dava dışı Alfredo firması lehine kullandırıldığını, 31.03.1995 tarihli ihtarnameyle borcun ödenmesinin borçlu ve kefilleri olan davalılardan istendiği halde ödenmediğini ileri sürerek, 193.427,59 Alman Markını 31.03.1995 tarihinden işleyecek % 15 faizi ve % 5 gider vergisi ile birlikte depo ettirilmesini, söz konusu bedelin dava süresince tazmini halinde 193.427,59 Alman Markının ve (1.804.666) TL ihtarname masrafının tazmin tarihinden itibaren % 750 sözleşme temerrüt faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, kredi kullananın davalılardan Lapis AŞ olduğundan diğer davalılar hakkında husumet yokluğundan davanın reddinin gerektiğini ve talep edilen borç miktarından 55.000 Alman Markı tutarındaki fazlaya ilişkin istemin reddinin gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı bankanın iflas masasına müracaat üzerine dava konusu kredini muhabir bankaya 14.12.2001 tarihinde (7.565.534.619) TL olarak ödendiği, davalılardan Lapis Hediyelik Eşya AŞnin borçlu, diğer davalıların (Bülent Ener dışında) kefil bulunduğu 18.05.1995 tarihli döviz kredisine ilişkin akreditif açıldığı, ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 07.04.1994 itibariyle borcun ödenmemesi nedeniyle temerrüdün oluştuğu, davacı bankanın 29.11.1999 tarihli kararına istinaden 01.12.1999 tarihinden itibaren temerrüt faizinin döviz kredileri için % 10 olarak uygulanmasının gerektiği, davalılardan Bülent Enerin 03.11.1993 tarihli (2.000.000.) TL tutarlı kredi sözleşmesinde kefil olduğu halde davaya konu döviz keresinde imzasının bulunmadığı ve akreditifin bu döviz kredisinden kullandırıldığı için Bülentin sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalılardan Bülent Ener hakkındaki davanın reddine, 193.427,59 Alman Markının 07.04.1995 tarihinden 01.12.1999 tarihine kadar % 15, sonrası için % 10 temerrüt faizi ve % 5 oranında gider vergisiyle birlikte diğer davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 29.12.1999 tarihli ikinci alacaklılar toplantısında döviz cinsinden alacaklar için faizin % 10 indirilmesi kararının istisnası gösterilmeksizin tüm alacaklar için hüküm altına alınmış olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2) Dava, ticari banka kredisinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.
Davacı vekili dava dilekçesinde, asıl taleplerinin yanında 1.80 TL tutarındaki ihtarname masrafının da tahsilini istediği halde mahkemece hüküm fıkrasında bu talep karara bağlanmadığından hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden HUMK. nun 438/7. madde ve fıkrası uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın Hüküm bölümünün yargılama giderine ilişkin 7. paragrafında yer alan 1.506,80 TL rakamının kaldırılarak yerine 1.508,60 TL yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, 13.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy