(6762 S. K. m. 1301) (2004 S. K. m. 67)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesince verilen 16.07.2009 tarih ve 2006/95 - 2009/257 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi N. A. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşüldü düşünüldü:
Davacı vekili, nakliyat sigorta poliçesiyle müvekkili tarafından sigortalanan emtianın denizyoluyla taşınması esnasında davalı kusuruyla oluşan hasarın sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 5.441,31 TLnın itirazın iptaline ve % 40 inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının sigortalısının beyanıyla emtianın yüklendiği konteynırı taşıyıcının temin ettiğinin anlaşıldığı, konteynırın sağlam olmadığı ve taşıma esnasında gerekli kontroller yapılmaksızın emtianın zarara uğramasına neden olunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 4.883,02 TLnın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, TTK'nun 1301 inci maddesi uyarınca açılmış bulunan rücu anılacak davasıdır.
Davalı savunmasında, taşınan emtianın gönderici tarafından konteynıra yüklendiğini ve yükleme limanındaki sahaya getirilerek taşıyana teslim edildiğini, bu olgunun da konşimontada kayıtlı olduğunu savunmuştur. Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda da delilerin takdiri mahkemeye bırakılarak, konteynırın gönderici tarafından tedarik olunduğunun kabulü halinde davalının sorumlu olmayacağı belirtilmiştir.
Bu durumda mahkemece, konteynıra ilişkin konşimentodaki kayda yönelik davalı savunması karşılanmak ve konteynırın kim tarafından tedarik edilerek emtianın yüklendiğinin kesin olarak belirlenmesi suretiyle davalının sorumlu olup olmadığının tespiti gerekirken, davacının sigortalısı olan alıcının beyanı nazara alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy