(2004 S. K. m. 82, 83)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18.02.2010 tarih ve 2009/430-2010/107 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi G. O. Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin maaşını davalı şubesi nezdindesi hesabından aldığını aynı şubeden kullandığı tüketici kredisinin ödeme gecikmeleri nedeniyle maaşının tamamına ve fazla çalışma ücretine el konulduğunu, bankanın yasal yollara başvurmadan direk maaşın tamamına el koymasının hakkın kötüye kullanılması olduğunu ileri sürerek, kredi hesabına geçirilen Şubat ve Mart ayına ait maaş ve sair ödemeleri olan 3.379.12 TL'nin el konulduğu tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yetki itirazında bulunmuş, davalının, imzaladığı tüketici kredi sözleşmesi ile müvekkil bankanın, hesapları üzerindeki rehin hakkını kabul ettiğini ve hesaplarına yatan paraları borcuna karşılık bankaya temlik ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının maaşından lA icra kesintisi uygulanması gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, taraflar arasında akdedilmiş tüketici kredi sözleşmesi ve davacının taahhütleri doğrultusunda yapmış olduğu borca mahsuben kesintilerin dava tarihinden itibaren davacının maaşının 1/4'ü ile sınırlı tutulmasına, dava tarihinden sonra yapılmış bu miktardan fazla kesintilerin davacıya iadesine, dava tarihinden önce yapılmış kesintilerin davacının, davalı bankaya mevcut borcu ve taahhütleri nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava, ödenmeyen kredi borcu nedeniyle davacının maaşına konulan blokenin kaldırılması ve el konulan kısmın iadesi talebine ilişkindir. Davacı tarafından, 2009 yılı Şubat ve Mart aylarına ait maaşı üzerine el konulduğu iddiasıyla, tutar gösterilerek alacak davası açılmıştır. Mahkemece kurulan hükümde, dava tarihinden sonraki kesintilerin maaşın 1/4 'ü ile sınırlı tutulmasına karar verilmiş ise de açık olarak hangi tutara hükmedildiği belirtilmeden, bu miktardan fazla kesintilerin iadesine karar verilmiştir. Bu şekilde infazı kabul bulunmayan hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
2- Kabule göre de dosya kapsamından, davacının, imzaladığı tüketici kredi sözleşmesinin 11. maddesi ve bu sözleşmelere ek rehin ve temlik maddeleri ile maaş, ikramiye, temettü ve her türlü hak ve alacaklarım önceden davalıya ret ettiği, bankanın da alacağı nedeniyle davacının maaşının tamamı üzerinde bloke işlemi gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır. Davacının, bu blokenin kaldırılması yönündeki talebi, dava tarihinden önceki dönem için, kesintilerin davacının borcu ve taahhütleri nedeniyle yapıldığı gerekçesiyle reddedilmiştir. İİK'nun 82 ve 83. maddelerinde yazılı mal ve hakların hacız olunabileceğine dair önceden yapılan anlaşmalar geçerli değildir. Ancak, davalı bankanın, muaccel alacağı nedeniyle, davacının memuriyet maaşına ilişkin hesabına yatırılan maaşın 1/4'ünü haczedebilmesi mümkündür. Bu durumda, mahkemece, davacının maaşının 1/4'ten fazlasının haczedilemeyeceği belirtilerek, buna göre hesap yapılıp hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçeyle Şubat ve Mart ayı maaşına ilişkin talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy