MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/04/2011 tarih ve 2010/325-2011/147 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2009/48234 sayılı başvuru ile 09., 35., 38. ve 42.mal/hizmet sınıflarında “MOBİL İNTERNET MERKEZİ” ibareli markayı tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı TPE’ce söz konusu başvurunun 556 sayılı KHK’nin 7/1- a ve c maddeleri anlamında tescil edilmek istendiği sınıflar yönünden betimleyici olduğu gerekçesiyle nihai olarak reddedildiğini, oysa markanın üç ayrı kelimeden oluşan bir kelime grubu olduğunu, üç kelimenin birleşmesi sonunda kelime grubu oluşturulduğunu, tescili istenen markanın tescil edilmek istenen sınıflarda tanımlayıcı olmadığını, ayrıca söz konusu markanın kullanımla ayırt edici nitelik kazandığını, 556 sayılı KHK'nin 7/1-a veya c bendindeki koşulların oluşmadığını ileri sürerek, TPE YİDK’nun 2010-M-3593 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, başvuruda yer alan ibarelerin tanımlayıcı olduğunu, ayırt edici niteliğinin bulunmadığını, ortalama bir tüketicinin dava konusu ibareyi, ret kararına konu mal/hizmetler açısından cins, çeşit, vasıf olarak algılayacağını, müvekkili Enstitüce alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait marka başvurusunun “MOBİL İNTERNET MERKEZİ” ibaresinden oluştuğu kelimelerden oluşan, okunabilir, anlaşılabilir, algılanabilir ve sınırları tespit edilebilir olduğu, dolayısıyla soyut anlamda ayırt ediciliği olan bir işaret olup 7/1-a maddesi uyarınca reddinin mümkün olmadığı, ancak davacının dava konusu marka başvurusunun doğrudan anlam ifade ettiği iletişim ürünlerinde, bu ürünlerin pazarlanmasında ve iletişim hizmetlerinde kullanımı 556 sayılı KHK'nin 7/1-c hükmüne aykırılık oluşturacağı, davacı yan tarafından “MOBİL İNTERNET MERKEZİ”ibaresinin kullanım sonucu ayırt edicilik kazandığını göstermeye yönelik her hangi bir delil dosya kapsamında yer almadığı, gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK’nun 20.10.2010 tarih ve 2010-M-3593 sayılı kararının kısmen iptaline, fazla istemin reddine, karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.