MAHKEMESİ: ... 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/05/2011 tarih ve 2011/26-2011/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ...’nin ticaret unvanının asıl unsurunun “...” olup ...nezdinde 895351 numara ile bazı yabancı ülkelerde korunan “...” markasının 09, 16, 35, 39, 41, 42, 43, 45. sınıflarda tescili amacıyla ...’ne başvurduğunu, davalı adına tescilli 4 markanın mesnet gösterilerek davacının marka başvurusunun reddedildiğini, redde mesnet gösterilen davalı adına tescilli 4 marka ile diğer 3 markasının 5 yıldan fazla süredir kullanılmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli toplam 7 adet markanın 556 sayılı KHK’nin 14. maddesi gereğince iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, yargılama sırasında dava konusu markaların tescil kapsamındaki emtia bakımından kullanıldığına dair hiçbir delil ibraz edilmediği, buna karşılık bozma kararında belirtildiği gibi dava dilekçesinde davacı tarafın, tescilli dava konusu ... ibareli markanın davalı tarafından sadece deri montlar üzerinde kullanıldığını kabul ettiği, bu nedenle kullanıldığı kabul edilen deri montlar ve deriden mamül mont emtiası bakımından Yargıtay bozma kararındaki gerekçeye uygun değerlendirme yapılarak bu emtianın hükümsüzlük kapsamı dışında tutulduğu gerekçesiyle, 157534 nolu markanın kullanıldığı kabul edilen mont emtiası bakımından hükümsüzlük talebinin reddine, 156047 nolu markanın deriden mamul mont emtiası yönünden hükümsüzlük talebinin reddine, diğer dava konusu markalar bakımından daha önce verilen hükümsüzlük kararı kesinleştiğinden kesinleşen markalar yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.