MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.03.2007 tarih ve 2006/387-2007152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK'nın 3494 sayılı kanunla değişik 348/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 29. ve 30. sınıf emtialar yönünden 1975/88636 sayılı "DİDO", 1983/78499 sayılı "ÜLKER DİDO", 1981/129465 sayılı "DİDO ÜLKER", 1996/176592 sayılı "ÜLKER dido", 2000/19314 sayılı "DİDO" ibareli markalarının bulunduğunu, 1975/88636 sayılı "DİDO" markasının 18.11.1996 tarihinde TPE tarafından tanınmış marka olarak kabul edildiğini, davalı Thong Siek Food Industry Pte. Ltd.'in 29. sınıf emtia yönünden 2003/01137 sayılı "DO DO" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin markalarına benzer olması ve karıştırılma ihtimali nedeniyle Markalar Dairesi'ne itirazda bulunduğunu, itirazlarının nihai olarak TPE YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı markasının tanınmış marka olduğu, davalı markasının esas ve tek unsurunun "DO DO" kelimesi olup, davacı markasıyla aralarında tek harf farkı bulunduğu, davacının markası ile davalının markası arasında iltibas, en azından iltibas tehlikesi vuku bulacağı, markalar arasında 556 Sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, YİDK kararının iptaline, markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 11,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi