MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/09/2011 tarih ve 2011/42-2011/553 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı nezdindeki hesabına bağlı olarak çek karnesine sahip olduğunu, çek koçanındaki ... numaralı çek yaprağını 25.10.2010 tarihli 14.700 TL bedelli olarak ... - ... emrinde keşide ettiğini, aynı numaralı çekin sahtesinin 20.07.2010 tarihli, 18.700 TL bedelli, ... emrinde düzenlenerek takas yolu ile davalı bankaya ibraz edildiğini ve bankanın sahte çeke ödeme yaptığını, çekin sahteliğinin çok kolay anlaşılacağını, çünkü gerçek çek yaprağında müvekkil şirketin vergi sicil numarası yazılı iken, sahte çekte T.C. Kimlik Numarası yazıldığını, keşideci imzasının müvekkil şirket yetkilisinin imzasından çok faklı olduğunu, TTK'nun 724. maddesinin açık hükmüne göre, sahte çekten doğan zararın kural olarak davalı bankaya ait olması gerektiğini ileri sürerek, 18.700 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu çekin elektronik ortamda takas odası tarafından ibraz edildiğini, çekin fiili olarak bankaya ibraz edilmediğinden müvekkilinin çekin sahteliğini tespit etme imkanının bulunmadığını, çeki takasa ibraz eden ... nin sorumluluğunda olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket anonim şirket olup asıl çek yaprağında vergi kayıt numarası yazılı iken sahte çek yaprağında TC Kimlik numarasının yazılı olduğu, TTK 724 maddesi uyarınca sahte çekle ilgili herhangi bir zararın kural olarak davalı bankaya ait olacağı, çek ile ilgili işlem yapan davalı bankanın her şeyden önce basiretli bir iş adamı gibi hareket ederek gerekli dikkat ve özeni göstermesi tereddüt halinde ise keşideciden teyit alıp cevaba göre hareket etmesi gerekirken bu hususun göz ardı edildiği, ödemenin takas odası aracılığıyla yapılmış olması davalı bankayı sorumluluktan kurtarmayacağı gibi davalı bankanın kusursuz sorumluluğu bulunduğu, gerekçesiyle davanın kabülüne, 18.700 TL'nın temerrüt tarihi olan 01.01.2011 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 999.50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy