MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.10.2011 tarih ve 2010/48-2011/348 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'nın ... Şubesi nezdinde vadesiz mevduat hesabı bulunduğunu, davalı Banka personelinin zimmetine para geçirdiğini duyması üzerine banka şubesine giderek hesabını kontrol ettirdiğini, 30/06/2009 tarihi itibariyle hesabında bulunması gereken 94.984,94 TL'nın hesabında olmadığını öğrendiğini ileri sürerek 94.984,94 TL'nın 30/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının alacağını vadesiz mevduat hesap cüzdanına dayandırdığını, davacının hesabında gerçek bir bankacılık hareketi bulunmadığını, yalnızca 2009 haziran ayı içerisinde 4 ayrı tarihte müşteri hesabından fon satışı yapıldığını, aynı gün fon alışı yapılarak hesap bakiyesinin sıfırlandığını, belirtilen hareketlerin hesaba para aktarılmadan yapılan fikfit hareketler olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının hesabına fiilen yatan bir para bulunmamakla birlikte bunun davacının banka personeline fiilen para teslim etmediği anlamına gelmeyeceği, banka çalışanlarının, mevduat sahipleri tarafından yatırılan paraları banka sistemine dahil etmeden parayı yatıran müşteriyi de yanıltacak şekilde banka bilgisayar ekran görüntüsü ve/veya hesap cüzdanı vermek suretiyle büyük miktarlarda paraları zimmetine geçirdikleri iddiasıyla yargılandıkları, davacının elindeki banka mevduat cüzdanı içerisindeki para hareketlerini ciddi bir bankacılık bilgisi olmaması nedeniyle anlayamayacağı ve paranın hesabına yatırıldığını düşüneceği, ayrıca davacının hesabında para yok iken hesabından fon alım satımının da yapılamayacağı, bankanın sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile 94.984,94 TL'nın 30/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.077,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy