MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/04/2011 tarih ve 2010/17-2011/98 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 03.07.1981 tarihinde "..." ünvanı ile kurulduğunu, "..." ibaresini marka ve işletme adı olarak kullandığını, sonradan "..." ibaresini de ünvanına eklediğini, ticaret ünvanının ayırdedici unsurunun yine "..." ibaresi olduğunu, davalı şirketin de "..." ünvanı ile 27.08.2007 tarihinde tescil edildiğini ve "..." ibaresini markasal olarak kullandığını, tarafların iştigal alanının aynı olduğunu, bu durumun müvekkilinin marka hakkına tecavüz niteliğinde olup haksız rekabete sebebiyet verdiğini ileri sürerek davalının "..." ibaresinin sicilden terkinini, haksız rekabetin men ve ref'ini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin ünvanındaki "..." ibaresinin davacının ünvanından bağımsız olarak kurucu ortak ...'ün 1990'lı yıllardan bu yana kullandığı "..."un kısaltması olduğunu, müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabete sebep olmak gibi bir gayesinin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının "..." ibaresi üzerinde gerek ticaret unvanı olarak gerekse tescilsiz markasal kullanımından dolayı korunmaya değer öncelik hakkının bulunduğu, davacının ticaret unvanının vurgulayıcı ibaresi olan "..." ibaresini davalının yine vurgulayıcı unsur olarak ticaret unvanına tescil ettirdiği ve bu hareketin iştigal alanının aynı olması sebebiyle M.K.'nun 2. maddesi kapsamında da değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davalının ticaret unvanındaki "..." ibaresinin sicilden terkinine, haksız rekabet oluşturan hususların giderilmesine yönelik taleplerin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy