MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/12/2010 tarih ve 2010/966-2010/2793 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin önce sermaye piyasasında aracılık işlemleri yapan bir şirket olduğunu, sonra ünvanı ve faaliyet alanını değiştirdiğini, şirketin eski ünvanı ile daha önce yürüttüğü faaliyetlerle ilgili olarak Menkul Kıymetler Tanzim Fonunun İşleyişi Hakkında Yönetmelik uyarınca davalı Kuruma verilen toplam (1.776,00) YTL bedelli iki adet teminat mektubun müvekkiline geri verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili müvekkili aleyhine açılacak davaların idari yargıda görülmesi gerektiğini, MKTF'nu düzenleyen 35 sayılı KHK'nın 4568 Sayılı Kanunun 5. maddesinin (h) bendi ile yürürlükten kaldırıldığını, 6. maddesinin 1. fıkrasında kaldırılan fonların gelirleri ve nakit bakiyelerinin kanunun yayımı tarihinden itibaren doğrudan bütçeye gelir kaydedileceğinin belirtildiği, aynı maddenin 5.fıkrasında ise fonların tasfiyesine ilişkin gerekli her türlü düzenlemeyi yapmaya Maliye Bakanlığı, DPT Müsteşarlığı ve Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu bankaların yetkili olduğu belirtildiğinden fon gelirlerine ilişkin olarak kurulca bu aşamada yapılacak bir işlem bulunmadığını Kurulun taraf sıfatının olmadığını, sözkonusu teminat mektuplarının TC Merkez Bankası nezdinde Hazine adına açılan hesaba aktarıldığını ve Kurum nezdinde bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre davacının faaliyetlerini durdurması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalı taraf harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 01.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.