MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/12/2010 tarih ve 2008/85-2010/577 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirketin, Tekirdağ- Kiev (Ukrayna) arasında, altı adet tır ile makine ve ekipmanların taşınması konusunda anlaştıklarını, 15.03.2007 tarihinde Tekirdağ'dan yüklemenin yapıldığını ve yola çıkıldığını, navlun bedeli 26.700 USD'nin 16.03.2007 tarihinde müvekkiline ödendiğini, ancak davalının kusurundan kaynaklanan leasing ve gümrükleme iş ve işlemlerinin gecikmeli olarak bitirilmesi nedeniyle emtianın boşaltılmasının 11 gün geciktiğini, bu beklemeden doğan demuraj alacaklarının davalı tarafından bu güne kadar ödenmediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibinin, davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve % 40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taşıma işinin bedelinin tamamen ödendiğini, gecikmelerden kaynaklanan kusurun tamamen davacıya ait olduğunu, asıl bu gecikme nedeniyle müvekkilinin mağdur olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, % 40'tan aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının taşıma işini 6 tır ile yaptığının ve bekleme olgusunun taraflar arasında uyuşmazlık konusu bulunmadığı, davacının taşımaya bağlı edimlerini yerine getirdiği, beklemeye ilişkin kusurun davacıya ait olduğunun davalı yanca kesin ve inandırıcı kanıtlarla ortaya konulamadığı, 6 tıra yönelik 102 günlük gecikme nedeniyle davacının takipteki esas alacak üzerinden haklı olduğu, alacağın likit bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazın 10.200 USD üzerinden iptaline, bu miktara takip tarihi 07.06.2007 tarihinden itibaren Devlet bankalarınca bir yıllık USD mevduatına uygulanan değişen oranlarda ancak yıllık % 8 oranını geçmeyecek şekilde faiz yürütülerek BK'nun 83/2. maddesine göre fiili ödeme tarihindeki kur karşılığının tahsili için takibin devamına, fazla talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 612,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.