(6762 S. K. m. 785, 1301)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada; Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05.11.2008 tarih ve 2008/9-2008/344 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik H. A. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili nezdinde nakliyat sigortası teminatı bulunan arı kovanlarının taşımacılığını yapan ve davalının kullanmış olduğu kamyonun seyir halinde iken viraja hızlı girmesi nedeniyle şarampole yuvarlandığını ve taşınan arı kovanları ile içindeki arılar ve balların büyük bölümünün telef olduğunu, sigortalıya 37.028,00.-TL tazminat ödendiğini ileri sürerek bu miktarın 01.02.2007 ödeme tarihinden itibaren reeskont avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin aracın maliki olduğunu, aracı kardeşi F.'ın kullandığını, davalı ile arı kovanları sahibi sigortalının müvekkiline ait kamyon ile toplam 430 adet arı kovanını Sivas-İmranlı'dan Muğla-Yerleşik'e taşımak üzere 17.10.2006 tarihinde anlaştıklarını, aracın yolda şarampole yuvarlanarak yan yattığını, bu sırada taşıma irsaliyesi koçanının sigorta ettiren tarafından elde edilerek ikinci bir taşıma irsaliyesi taşıyanın veya sürücünün imzası olmaksızın başka birinin el yazısı ile toplam 510 adet arı kovanı şeklinde düzenlendiğini, dolayısıyla aynı taşıma için iki kez irsaliye düzenlendiğini, poliçenin kazadan sonra düzenlendiğini, sigorta bedeli olarak gösterilen 75.000,00.-TL'nin sigorta menfaat değerinden çok yüksek olduğunu, gerçek değeri yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, sigorta poliçesinin 18.10.2006 tarihinde saat 09.36'da düzenlendiği, trafik kazasının aynı gün saat 12.30 sıralarında meydana geldiği, kazada davalının maliki olduğu araç sürücüsünün % 100 kusurlu olduğu, sigortalının gerçek zararının 37.028,20.-TL olduğu ve davacı sigorta şirketi tarafından dava dışı sigortalıya 01.02.2007 tarihinde ödendiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 37.028,00.-TL'nin ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, Nakliyat Sigorta Poliçesi'ne dayalı olarak ödenen tazminatın TTK'nun 1301. maddesine göre rücuen tahsili istemine ilişkindir. TTK'nun 785. maddesi uyarınca ziyadan doğan tazminat, taşıma senedine geçirilen değere, taşıma senedinde değer gösterilmemiş ve fakat taşıyıcıya bildirilip onun tarafından kabul edilmiş bir değer mevcut ise ona, böyle bir değer bulunmadığı takdirde aynı cins ve vasıftaki eşyanın gönderilene teslim edileceği yerdeki değerine göre tayin olur.
Somut olayda, davalı vekili toplam 430 adet arı kovanının taşındığını savunduğu gibi Hayvan Şevklerine Mahsus Yurtiçi Veteriner Sağlık Raporunda da 430 adet arı kovanı taşındığının belirtildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, eksper raporu dikkate alınarak ve içlerinde sadece ziraat mühendisi bilirkişinin bulunduğu heyetin verdiği rapor doğrultusunda hüküm kurulmuş olup eksper raporunda da poliçedeki emtia bedeli taşınan arı kovanı sayısına bölünerek hasar miktarı hesaplanmıştır. O halde mahkemece, gerçek hasar ve tazminat miktarının, TTK'nun 785'inci maddesine uygun olarak aralarında veteriner hekim bir bilirkişinin de bulunduğu heyetten ayrıntılı rapor alınarak belirlenmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.
3- Öte yandan; her ne kadar hükmedilen tazminatın sigortalıya ödendiği tarihten itibaren temerrüt faizine hükmedilebilir ise de, dosya içerisinde davacının sigortalıya ödeme yaptığı tarihi belirten belge bulunmadığı halde, ödeme tarihi olarak davacı tarafın bildirdiği tarihe itibar edilerek faize hükmedilmesi de doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy