(2004 S. K. m. 45, 257, 258) (818 S. K. m. 487)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11.01.2011 tarih ve 2011/10-2011/10 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A. T. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: İhtiyati haciz talep eden vekili, aleyhlerine ihtiyati haciz istenilenlerin talep dışı D. K.ın müvekkili bankadan kullandığı Tarımsal Krediler Genel Kredi Sözleşmesinin müşterek borçluları ve müteselsil kefilleri olduklarını, borcun ödenmesi için kat ihtarı gönderildiğini, herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 18.284,12 TL için ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, ipotek ve rehin ile temin olunan alacak için ihtiyati haciz istenemeyeceği gerekçesiyle, istemin reddine karar verilmiştir. Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir. İstem, ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkindir. Alacaklı bankanın, 18.08.2005 tarihli Tarımsal Krediler Genel Sözleşmesi uyarınca istem dışı D. K.a kredi kullandırdığı, aleyhine ihtiyati haciz talep edilenlerin bu kredinin müşterek borçlusu ve müteselsil kefilleri bulunduğu, ayrıca anılan kredi sözleşmesinin teminatı olarak müşterek borçlu ve müteselsil kefillerden R. D. ve G. K. ile kredi borçlusunun taşınmazı, yine kredi borçlusunun biçerdöveri üzerine ipotek tesis edildiği, hesabın kat edilerek borcun ödenmesinin kredi lehtarı borçlu dahil tüm sorumlulardan istenmesine rağmen bir ödeme yapılmadığı, ihtiyati haciz isteminin müşterek borçlu ve müteselsil kefillere yönelik bulunduğu hususları uyuşmazlık konusu olmadığı gibi dosya kapsamıyla da sabittir. Çekişme, müşterek borçlu ve müteselsil kefiller bakımından ihtiyati haciz kararı verilmesi koşullarının bulunup bulunmadığı noktasındadır.
İİKnun 45. maddesi hükmüne göre, rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusu iflasa tabi şahıslardan olsa bile alacaklı yalnız rehinin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabilir. Ancak, rehinin tutarı borcu ödemeye yetmezse alacaklı kalan alacağının iflas veya haciz yoluyla takip edebilir. Kefillerin sorumluluğu BKnun 487/1. maddesinde hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemeye göre kefil, borçlu ile beraber müteselsil kefil ve müşterek müteselsil borçlu sıfatı ile veya bu gibi diğer bir sıfatla borcun ifasını üstlenmiş ise alacaklı asıl borçluya müracaat ve rehinleri paraya çevirmeden evvel kefil aleyhinde takip yapabilecektir. Dolayısıyla, alacaklının kefile veya kefillere yönelik olarak ihtiyati haciz talep etmesine engel bir durum bulunmamaktadır.
Somut olayda asıl borçluya yönelik bir istem yoktur. Bu durum karşısında, müşterek borçlu ve müteselsil kefillerden R. D. ve G. K. ile kredi borçlusunun taşınmazıyla kredi borçlusunun biçerdöveri sadece kredi lehtarı asıl borçlunun sorumluluğunun teminatı için ipotek edildiği dikkate alınarak, ihtiyati haciz kararı verilmesinin koşullarının bulunup bulunmadığı değerlendirilmeden yazılı gerekçeyle istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın ihtiyati haciz talep eden yararına BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy