(6762 S. K. m. 767, 806) (818 S. K. m. 125) (7397 S. K. m. 19)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28.4.2009 tarih ve 2003/166-2009/111 Sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi tarafların vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi E. K. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı Ç. Ş.'a ait, sürücüsünün davalı C. T. olduğu, diğer davalı sigorta şirketlerinin ise zorunlu koltuk ve zorunlu mali mesuliyet sigortasını tanzim ettiği otobüste yolcu olarak bulundukları sırada kaza sonucu yaralandıklarını, manevi üzüntüye uğradıklarını ileri sürerek. 8.000 TL maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın ayrı ayrı davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan davalı Akdeniz Sigorta A.Ş. ve davacı M. yönünden maddi tazminat talebini atiye terk etmiş, ıslah dilekçesiyle davacı K. yönünden maddi tazminat talebini 41.534,45 TL'na yükseltmiştir.
Davalı Genel Sigorta A.Ş. vekili, manevi tazminatın poliçe kapsamında olmadığını, poliçe limiti dahilinde tazminattan sorumlu olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalılar C. T. ve Ç. Ş. vekili, davacıların iş gücü kaybının bulunmadığını, tazminat miktarlarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıların otobüste yolcu olarak bulundukları sırada kaza geçirdiği, davalı araç sürücüsünün % 100 kusurlu olduğu, davacı K.'in olay sebebiyle % 18 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, olay sebebiyle üzüntüye kapıldıkları gerekçesiyle, davacı K. yönünden, davanın kısmen kabulüne, 2.000 TL iş göremezlik zararı ile 461,05 TL tedavi giderinin davalılar C. ve Ç. ve Genel Sigorta A.Ş.'den tahsiline, ıslah talebinin zamanaşımına uğraması sebebiyle reddine, 2.000 TL manevi tazminatın ayrı ayrı davalılar C. ve Ç. dan tahsiline, sigorta yönünden manevi tazminat talebinin reddine, davacı Münir yönünden maddi tazminat talebi ve davalı Akdeniz Sigorta A.Ş. yönünden davanın atiye terke bırakılması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, davacılar ile davalılar C. ve Ç. vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar C. T. ve Ç. Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı vekilinin temyiz istemine gelince: dava taşımadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, davacı taraf K. C. yönünden, 2000 TL iş gücü kaybından kaynaklanan ve 6.000 TL'da tedavi masrafı olarak toplam 8.000 TL tazminat talep etmiş, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde, iş gücünden kaynaklanan tazminatın 41.524,45 TL. tedavi masrafının ise 461,05 TL olduğu belirlenmiş, davacı taraf ıslah dilekçesiyle iş gücünden kaynaklanan tazminat talebini 41.534,45 TL'na yükseltmiş, ancak mahkemece, kaza tarihi itibariyle 7.5 senelik ceza zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle ıslahla artırılan miktar yönünden ret kararı verilmiştir. Oysa, davacı ile davalı Ç. arasındaki ilişki taşıma ilişkisi olduğundan T.T.K.nun 806. maddesiyle aynı Yasa'nın 767. maddesinin 5. bendi hükümlerine göre zamanaşımı süresi B.K.'nun 125. maddesine göre 10 yıldır.
Öte yandan, davalı Genel Sigorta A.Ş. yönünden: mahkemece, 7397 Sayılı Sigorta Murakabe Kanunu'nun 19. maddesi hükmünün somut olaya etkisi üzerinde durulmamış olup, anılan madde de yaşam ve can sigortalarında ödenmesi gereken sigorta bedeli yönünden on yıllık bir süre daha getirilmiştir.
Bu itibarla mahkemece, yukarda yapılan açıklamalar çerçevesinde, uyuşmazlık tarihinde yürürlükte olan Sigorta Murakabe Kanunu'nun 19. maddesi hükmünün somut olay bakımından denetime elverişli bir şekilde tartışılması, davalı Genel Sigorta A.Ş.'nin zamanaşımı definin bu bağlamda değerlendirilmesi, yine davalı araç maliki ve sürücüsü yönünden de B.K.nun 125. maddesi hükmü nazara alınarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, ıslah edilen miktarla ilgili yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu sebeplerle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 297,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödenen temyiz peşin harcın istemi halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy