MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2011 tarih ve 2010/90-2011/382 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin sigortalısı olan ve kendisine yaşlılık aylığı bağlanan dava dışı ...’nun 07/02/2000 tarihinde vefat etmesine rağmen sigortalının davalı bankada bulunan maaş hesabından ATM kartı ile 25/02/2000 ila 25/03/2003 tarihleri arasında mirasçıları tarafından maaşının çekildiğinin tespit edildiğini, davalı ile müvekkili arasında yapılan protokol uyarınca davalının kurumun uğradığı 5.159,27 TL zarardan sorumlu olduğunu belirterek bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; taraflar arasında imzalanan protokol uyarınca yetkili mahkemenin Ankara Mahkemeleri olduğunu, dava konusu paranın müvekkilinin uhdesinde bulunmayıp sigortalının mirasçıları tarafından çekildiği için husumetin yanlış yöneltildiğini, davanın zamanaşımına uğradığını,müvekkilinin maaş ödemesi konusunda davacı ile aralarında yapılan protokole uygun hareket edildiğini, davacının sigortalısının ölümüne rağmen hesabına maaş gönderiminde bulunarak kusurlu davrandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; davalının taraflar arasında imzalanan protokol hükümlerine aykırı hareket ederek ATM kartlarını belli dönemlerde yenilemeyip kontrol etmediği ve hak sahibinin sağ olduğuna dair nüfus kayıtlarını istemeyerek kusurlu davrandığı, benzer bir dava olan Mahkemelerinin 2007/14 E. 2007/403 K sayılı dosyasının Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği için yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasının gerekmediği, dava konusu ödemelerden davalı bankanın sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davalı vekili; kararı temyiz etmiştir.
Dava, davacı kurumdan yaşlılık aylığı alan dava dışı sigortalının ölümüne rağmen davalı bankaca, sigortalının mirasçılarına ATM kartı ile maaş ödemesi yapılmaya devam edilmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.
Davacı kurum, dava dışı sigortalının 07/02/2000 tarihinde vefat etmiş olmasına rağmen, sigortalının mirasçılarına ATM kartı aracılığıyla 25/02/2000 ila 25/03/2003 tarihleri arasında yapılan maaş ödemelerinden davalı bankanın, taraflar arasında imzalanan 07/09/1998 tarihli protokol hükümlerine göre sorumlu olduğunu ileri sürmüş,mahkemece davalı bankanın protokol hükümlerine aykırı hareket ettiği gerekçesi ile davanın kabulü yoluna gidilmiştir. Ayrıca gerekçe olarak da, Dairemizin 11/01/2010 tarihli 2009/14444 Esas ve 2010/74 Karar sayılı kararı emsal gösterilmiştir. Emsal olarak gösterilen Dairemiz kararında, aynı taraflar arasında görülen benzer uyuşmazlığın çözümünde taraflar arasında imzalanan 07/09/1998 tarihli protokolün 5. ve 9. maddelerine göre; davalı bankanın sadece veli, vasi, vekil veya kayyuma ödeme yapması halinde her yıl Mart ve Eylül aylarında hak sahibinin sağ olduğuna dair nüfus kaydı isteme yükümlülüğünün bulunduğu, ATM kartı aracılığıyla yapılan maaş ödemelerinde kimlik tespitine imkan bulunmadığı, hesap sahiplerinin sağ olup olmadığını denetleme görevinin davacı kurumun sorumluluğunda olduğu gözetilerek oluşan zarardan davalı bankanın sorumluluğu cihetine gidilemeyeceği belirtilmiştir. Mahkemece, davalı bankaya adı geçen protokolün hangi hükmü uyarınca kusur yüklendiği somut olarak belirtilmeksizin karar verilmesi ve Dairemizin yukarıda belirtilen ilamı emsal gösterilmesine rağmen emsale aykırı hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerden dolayı temyiz eden yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.