MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/02/2012 tarih ve 2011/114-2012/66 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, turizm sektöründe faaliyet gösteren müvekkilinin "..." ibareli marka başvurusunun davalı kurumca davalı şirketlerin markaları mesnet gösterilerek kısmen kabul edilmediğini, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kuruluna yaptıkları itirazın da 2011-M-780 sayılı karar ile reddedildiğini, oysa müvekkili markası ile redde dayanak yapılan markalar arasında görsel ve işitsel benzerliğin bulunmadığını ileri sürerek TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 2011-M-780 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı Som Otelcilik ve Turizm A.Ş vekili, müvekkili markası ile davacı markası arasında üçüncü kişilerce karıştırmaya sebep verecek derecede benzerliğin bulunduğunu, aynı mal ve hizmetleri kapsadığını, tescil halinde müvekkili markasının zarar görebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı TPE vekili, davacı başvurusuna konu marka ile redde mesnet markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olup aynı mal ve hizmetleri kapsadığını, davacı markasındaki şekil ve ilave unsurların ayırdediciliği sağlamadığını, müvekkili kurumun kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı Çam-4 Turistik Eğlence ve Turizm Tesisleri San. Tic. Ltd. Şti savunma yapmamıştır.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu kararın mutlak red nedeni olan 556 sayılı KHK'nın 7/1-b hükmüne dayalı olarak verilmiş olduğundan davalı şirketlere husumet yöneltilemeyeceği, davacıya ait başvuru ile redde dayanak gösterilen markalar arasında aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olmadığı, kapsamlarındaki hizmetlerin aynı veya aynı tür olmasının sonucu etkilemeyeceği, somut olayda 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi anlamında tescil engelinin oluşmadığı gerekçesiyle davalı şirketler aleyhine açılan davaların pasif husumet yokluğundan dolayı reddine, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 2011-M-780 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.