MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/12/2010 tarih ve 2009/173-2010/334 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 15.09.1997 tarihinde çizilerek 60 62 38 kod numarası verilen tasarımın aynısının davalı şirket tarafından TPE nezdinde 2008/04340 numara ile tescil ettirildiğini, ancak söz konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine sahip olmadığını, tasarımın 15.09.1997 tarihli çizim ve fotoğraftaki cam şişe ile aynı bulunduğunu, 22.08.2007 tarihli fatura ile bahse konu tasarımın kamuya sunulduğunu belgelediklerini ve dava konusu tasarımın tesciline itiraz ettiklerini ancak TPE YİDK tarafından ürünlerin genel izlenim itibariyle farklı olması nedeniyle itirazlarının reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK’nın 2009/T-370 sayılı kararının iptaline ve davalı adına yapılan 2008 04340- 1.1, 1.2, ve 1.3 sayılı tasarımların tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı ... vekili, davacının tasarımının müvekkil tescil başvurusundan önce satışa sunulduğunu gösteren faturanın fotokopi olduğunu, delil niteliği olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı taraf tarafından sunulan delillerinin dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özellikleri bulunmadığını ispata yeterli olmadığı ve dava konusu 2008 04340 sayılı tasarımının yenilik ve ayırt edicilik vasfı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy