MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.03.2012 tarih ve 2010/321-2012/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde yurtiçi taşıyıcı sorumluluk sigorta poliçesi kapsamında sigortalı bulunan sıvı emtianın davalının sorumluluğunda bulunan araçla Mersin'den Gaziantep'e taşınması sırasında meydana gelen kazada aracın devrilmesi neticesinde zayi olduğunu, hasar bedelinin müvekkili tarafından ödendiğini belirterek 27.778,00 TL hasar bedelinin 10/06/2010 ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, öncelikle kusur oranının tespit edilmesi gerektiğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taşımayı yapan ve sürücüsünün %100 kusuru ile hasara sebebiyet veren davalı alt taşıyıcı firmanın meydana gelen hasardan sorumlu olduğu, davacı tarafça tam hasara uğrayan emtia bedeli olarak 23.776,00 TL'nin alıcı firmaya ödendiği, yine, verilen muvafakat kapsamında hasarlı konteyner bedeli olarak 4.002,00 TL ödeme yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 27.778,00 TL'nin ödeme tarihi olan 11/06/2010 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Ancak, davacı tarafça davalıya hasar bedelinin rucuen tahsili için 14.07.2010 tarihli temerrüt ihtarının gönderildiği, sözkonusu yazıda tebliğ şerhi bulunmamakla birlikte davalının noter aracılığı ile gönderdiği 15.07.2010 tarihli cevabi ihtarname ile davacının talebine olumsuz cevap verdiği anlaşılmakla, davalının bu tarih itibariyle temerrüde düştüğü gözetilmeksizin ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendindeki “11.06.2010'' tarihinin hükümden çıkarılarak yerine “15.07.2010” tarihi yazılması suretiyle düzeltilmesine ve kararın bu haliyle düzeltilerek ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.