MAHKEMESİ : ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.04.2012 tarih ve 2011/50-2012/93 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, "... ... ..." markasının 2007-55302 ve 2008-58795 numaralarıyla müvekkili adına tescilli olduğunu, davalının anılan markalarını işletme tabelasında , gazete ilanlarında, reklam broşürlerinde haksız olarak kullandığını, eylemlerin haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek tecavüzün tespiti ile durdurulmasını, tabelaların sökülmesini, basılı evrakın toplatılmasını, kararın ilanını, şimdilik 1.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin de "... ...... ... Usta" markası için tescil başvurusunda bulunduğunu, itiraz üzerine başvuruları reddedilmişse de TPE nezdinde itiraz prosedürünün devam ettiğini, müvekkili çalışanlarından ...'ın "... Usta" olarak tanındığını, bu nedenle anılan ibareyi tercih ettiklerini, başvuruya konu markaları ile davacı markalarının farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, "... ... Usta" markasının davacı adına kayıtlı olduğu, davalının ruhsatında işyeri ünvanının "... ... Usta" olarak geçtiği, davalının işyeri fotoğraf ve broşürlerinde "... ... Usta" ibaresini ön plana çıkardığı, tüketicilerin markaları karıştırma ihtimalinin çok yüksek olduğu, marka hakkına tecavüzün gerçekleştiği, davalının zarar etmesi sebebiyle bilirkişilerin tazminat hesabı yapamamış olmalarına rağmen içtihatlarda zarar durumunda da markanın kullanılmaması halinde zararın daha fazla olabileceği varsayımının dikkate alınmasının gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle davacının marka hakkına tecavüzünün tespit ve önlenmesine, Borçlar Kanunu'nun 42 ve 43'üncü maddeleri dikkate alınarak takdiren 1.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 320,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy