MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2011 tarih ve 2008/69-2011/686 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 22.01.2001 tarihli tarımsal krediler sözleşmesi kapsamında davalılarca kullanılan kredinin ödenmediğini belirterek 04.03.2008 tarihi itibariyle 33.755,20 TL ana para borcu, 93.802,86 TL toplam faiz alacağı, 1.384,83 TL toplam BSMV alacağı, 853,35 TL icra masrafları olmak üzere toplam 129.796,24 TL alacağın tahsilde tekerrüre esas olmamak üzere dava tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, 22.01.2002 tarihli Tarımsal Krediler Sözleşmesi kapsamında davalı tarafça davacı bankadan kredi kullanıldığı, kredi hesabının 31.12.2001 tarihinde kat edildiği, borcun ödenmediği, bu kapsamda asıl alacak, faiz ve BSMV alacağına hükmedilmesi gerektiği, icra masrafları talep edilmiş ise de, icra dosyası devam ettiğinden masrafların takip dosyasında değerlendirileceği gibi sonradan açılacak takiplerde de talepte bulunulabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 33.755,20 TL asıl alacak , 91.366,84 TL faiz alacağı, 1.384,83 TL BSMV alacağı olmak üzere tahsilde tekerrüre esas olmamak üzere dava tarihinden itibaren ana paraya işleyecek yürürlükteki değişken oranlardaki temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı taraf harçtan muaf olduğundan dolayı, harç alınmasına mahal olmadığına, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.