MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.09.2011 tarih ve 2009/120-2011/166 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin “Mardan Turizm”, “Mardan İnşaat”, “Mardan ... Palace”, “Mardan Resort” , “Mardan Hotel”, “Mardan Palace”, “Mardan Spa” vb. ibarelerin çeşitli sınıflarda tescili için ...'ye başvurduğunu, ...’nin “M+Merdân+şekil” markalarını gerekçe göstererek 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi uyarınca başvurularını 37., 43. ve 45. sınıf mal ve hizmetler için reddettiğini, Markalar Dairesi kararına karşı ...'ye yaptıkları itirazın da reddedildiğini, oysa başvuruya konu ibarelerin müvekkili tarafından redde gerekçe gösterilen marka başvuru tarihinden önce kullanılmaya başlandığını, müvekkili şirketin marka üzerinde müktesep hakkı bulunduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek ...-...'nin ret kararlarının iptaline, müvekkili şirket başvurusuna konu “Mardan” ibareli markaların tanınmışlığına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, dava konusu başvuru ile redde mesnet markanın 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davacı başvuruları ile redde mesnet alınan markanın 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında benzer olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, ...-... kararlarının iptaline, tanınmışlığa ilişkin istem yönünden, davacının ...'ne başvurmadığı, ...'nce bu konuda verilmiş bir karar bulunmadığı, tescil işlemi resmen tamamlanmamış fiili kullanım konusu bir markanın veya markaların esas unsurunun tanınmışlığının mahkemeden talep edilmesinin hukuki bir dayanağı olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.