MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.05.2012 tarih ve 2011/272-2012/87 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2009/48269 sayılı “... Türkiye'nin Doğal Gıda Üreticisi” unsurlu marka başvurusunun TPE YDİK'nın 2011–M–1806 sayılı kararıyla KHK7/1-b uyarınca, dava dışı kişi ve şirketlere ait 2011/14108, 150193, 2006/23446 ve 2004/40952 sayılı ... unsurlu markalara ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçesiyle reddedildiğini, oysa müvekkili adına daha önceden tescilli 90/1127 sayılı ve ... unsurlu marka bulunduğunu, müvekkilinin bu markayı “... Ticaret” unvanını kullanan 3. kişiden devir aldığını, markalar arasında ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunmadığını ileri sürerek YİDK Kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, TPE YİDK Kararının hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, markalar arasındaki benzerliğin ilk bakışta ayırt edilemeyecek düzeyde olmadığı ve KHK'nın 7/1-b maddesindeki tescil engelinin oldukça dar yorumlanması gerektiği gerekçesi ile TPE YDİK'nın 2011-M-1806 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve işbu davada uygulama imkanı bulunmadığı halde uyuşmazlık konusu işaretlerin 556 sayılı KHK'nın 8/1-b anlamında benzerliklerinin dahi tartışmalı olduğu yönündeki mahkeme gerekçesi yerinde değil ise de, bu gerekçenin hukuken bağlayıcı nitelikte bir sonuç doğurmayacak bulunmasına, kararda açıklanan diğer gerekçede de belirtildiği üzere söz konusu işaretlerin aynı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadıklarının anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy