Taraflar arasında görülen davada verilen 22/12/2011 tarih ve 2009/47-2011/240 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25/02/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin müvekkiline ait tescilli üç adet endüstriyel tasarım tescil belgesinde yer alan konfeksiyon modellerini taklit ederek piyasaya sürdüğünü, haksız kazanç elde ettiğini, müvekkiline ait 2007 02140 nolu tasarım tescil belgesindeki Nolu tasarım tescil belgesindeki 11.1, yine 2006 01925 nolu tasarım tescil belgesindeki 6.1 nolu tasarımların taklit edilip davalı tarafından satıldığını, bu durumun tescilli ürünlerin kalitesini düşürdüğünü ve asıl üreticilerin kendilerinin olduğu yönünde müşterileri yanlış yönlendirdiklerini, müvekkilinin çok büyük maddi ve manevi zarara maruz kaldığını ileri sürerek 5.000 TL maddi, 5.000 TL yoksun kalınan kazanç, 7.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 13.12.2010 tarihli dilekçesi ile davalının 2007 yılında yaptığı tecavüz nedeniyle meydana gelen zararı talep ettiklerini beyan etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin tasarımları ile davacının tasarımlarının farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, alınan ek rapora rağmen tescilsiz ürünün de hesaplamaya dahil edilmesi lisans miktarı konusunda rapordaki çelişkinin giderilmemesi, esasen zaten taklit ürün yanında taklit olmayan tasarımlar da satıldığından ve defter kayıtlarından bunların tam olarak ayırt edilememesi nedeniyle gerçek tazminat miktarının belirlenmesinin de mümkün olmaması ve davanın daha fazla gereksiz sürümcedeme kalmaması bakımından bilirkişinin bulduğu miktarlar, kullanılan tasarımlar ve şirketlerin kapasiteleri dikkate alınarak B.K. 42. ve 43. maddeleri gereğince takdiren tazminat miktarının belirlendiği gerekçesiyle 10.000 TL maddi tazminat ile 10.000 TL manevi tazminatın 27/06/2007 tarihten yürütülecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
.../...
-2-
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.069,27 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 06/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy