MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18...2011 tarih ve 2006/254-2011/185 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, “ ... BJK 1903+şekil” ibaresinin marka olarak tescili için ...’ye başvuruda bulunduğunu, başvurunun 2003/21953 kod numarasını aldığını, ...’nin başvuruyu 2002/29660 kod numaralı önceki tarihli başvuruya benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nın 7/1-b bendi uyarınca .... sınıfa dahil bir kısım emtialar/hizmetler yönünden reddettiğini, bu ret kararına itirazda bulunduklarını ve itirazlarının da ... ...’nın 2005-M-1697 sayılı kararı ile .... sınıftaki mallar yönünden kısmen kabul edilerek geri kalan mal ve hizmetler için reddedildiğini, oysa başvurunun tüm mal ve hizmetler için tescilinin gerektiğini, bu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, ... kararının iptaline, başvurunun bütün emtialar için tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça dava dışı, redde dayanak markanın hükümsüzlüğü istemi ile açılan davanın kabul kararı ile sonuçlandığı ve redde dayanak markanın hükümsüzlüğüne karar verildiği ve bu markanın sicilden terkin edildiği ayrıca davacı başvurusu ile redde dayanak markanın 556 KHK’nın 7/1-b maddesi gereğince benzer olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile ... ...’nın 2005-M-1697 sayılı kararının iptaline, tescil isteminin ise reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacıya ait başvuru ile redde dayanak marka arasında 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 7/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmamasına göre davacı vekili ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz itirazının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy