MAHKEMESİ: ... ANADOLU FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Anadolu Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.04.2012 tarih ve 2009/171-2012/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “... ” ibareli markanın tescili başvurusunda bulunduğunu, TPE tarafından davalı şirkete ait “...” ibareli marka mesnet gösterilerek başvurunun reddedildiğini ancak davalı şirketin 35. sınıf bakımından markasını 556 sayılı KHK'nın 14. maddesinde öngörülen 5 yıllık aşkın bir süredir kullanmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli “...” ibareli markanın 35. sınıfa giren emtialar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı karşı davacı vekili, müvekkilinin markasını kullandığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davasında davacının müvekkiline ait markayı kullandığını, kullanımının iltibas ve haksız rekabet yarattığını ileri sürerek, davacı karşı davalının haksız rekabetinin ve tecavüzlerinin tespiti ile önlenmesini, ibareyi kullandığı yerlerden çıkartılmasını, 1.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davalının 35. sınıfta markanın tescil edildiği reklamcılık hizmet sektörü bakımından tescilli markasını kullandığını ispat edemediği, hükümsüz kılınan belgeye dayalı olarak da tecavüz iddiasının dinlenemeyeceği gerekçesiyle, davalı adına tescilli “..."ibareli markanın 35. sınıfa giren emtialar yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı karşı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve hüküm tarihi itibariyle sicilde kayıtlı bulunan markaya ilişkin olarak 556 sayılı KHK'nın 14 ve 42. maddesindeki hükümsüzlük koşullarının gerçekleşmiş olmasına göre, davalı karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.