Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 14.06.2012 tarih ve 2005/311-2012/226 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.03.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunandavalı vekili inlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın 24.10.1992 tarihinde döviz tevdiat hesabı açarak bu hesaba değişik tarihlerde ödemelerde bulunduğunu, ancak uzun süre takip etmediği bu hesabın 1993 yılında kapatıldığının kendisine bildirildiğini, müvekkilinin bu hesaptan her hangi bir para çekmediği gibi, vekalet verdiği de bu hesaptan para çekmediğini, müvekkiline gönderilen mahsup fişlerinde bulunan imzaların müvekkiline ait olmadığını, muhtemelen ödemelerin başkasına yapıldığını ileri sürerek, şimdilik 1.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davasını ıslah ederek talebini 47.042,50 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının 10.08.1993 tarihinde hesabındaki parasının tamamını alarak hesabını kapattıktan on yıl sonra açtığı bu davada haksız ve kötü niyetli bulunduğunu, davacının mahsup fişlerindeki imzaların kendisine ait olmadığı yönündeki iddiasının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemize ait 23.06.2005 tarihli ilama dayanılarak, 28/07/1993, 05/08/1993 ve 10/08/1993 tarihli mahsup fişlerindeki imzaların ... veya ait olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 47.042,507 TL'nin 1.000 TL'lik kısmına 10/08/1993 tarihinden itibaren, 46.042,507 TL'lik kısmına 14/01/2004 ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.192,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.