MAHKEMESİ: ... 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.07.2012 tarih ve 2011/226-2012/185 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ... ile eşi ve ortağı ... 'ın “Milli Mücadele Yılları” adlı ve 11 ayrı bölümünden oluşan belgesel sinema eserlerinin 1991-1994 yılları arasında yine müvekkili ve eşi ve ortağı olan ... 'a ait ... Ajans Kollektif Şirketi ... -... isimli şirketleri kanalı ile imal ettirip işlettiklerini, bu filmlerin mali hakları konusunda 16/11/2000 tarihli sözleşme ile davalı kuruma lisans verdiklerini, mali haklara ilişkin bu lisansın koruma süresince geçerli olduğunu, ancak 2001 yılında, 1995 tarihinden önce imal edilen filmlerin koruma sürelerinin 70 yıla uzadığını, uzatılan bu sürelerden dolayı filmlerin mali haklarının başlangıçtaki 20 yıllık sürelerin dolması üzerine müvekkiline geri döndüğünü ve döneceğini ileri sürerek 20 yıllık koruma süreleri dolmuş bulunan filmler bakımından, mali haklarının müvekkiline ait olduğunun tespitine, davalının mevcut ve muhtemel tecavüzlerinin men’ine, 20 yıllık koruma süresi geçmemiş filmlerin koruma süreleri sonunda müvekkiline ait olacağının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili idare ile ... Ajans Kollektif Şirketi arasında akdedilen 11/06/2000 tarihli sözleşme gereğince 11 bölümden oluşan eserin süresiz olarak satın alındığını, bu eserin asıl ve ilk sahibinin... Ajans Kollektif Şirketi olduğunu, sözleşme gereği bu filmlerle ilgili hakların müvekkiline geçtiğini, davacının eser sahibi olmadığını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki 16/12/2000 tarihli sözleşmenin yapıldığı anda yürürlükte bulunan FSEK hükümlerine göre 1995 yılından önce imal edilen ve alenileşen filmler için koruma süresi 20 yıl iken, 2001 yılında yürürlüğe giren 4630 sayılı yasa ile koruma süresi 70 yıla çıkarıldığı, 16/12/2000 tarihli sözleşmenin ancak sözleşme tarihindeki 20 yıllık koruma süresi boyunca geçerli olduğu ve bu sürelerin dolmasından itibaren bu sözleşmenin herhangi
bir hüküm ifade etmeyeceği, bu filmlere ilişkin tüm mali haklara bütünüyle, filmleri imal ettiren kollektif şirketin ortakları olan ... ve ... ' a, ... öldüğü için de miras gereği davacıya ait olacağı gerekçesiyle kararda sayılan 8 film yönünden davacının hak sahibi olduğunun tespitine, koruma süresi bitmeyen ve kararda sayılan 2 filmin 20 yıllık koruma süresinin 01/01/2013 tarihinde, koruma süresi bitmeyen ve kararda sayılan 1 filmin 20 yıllık koruma süresinin ise 01/01/2015 tarihinde davacıya döneceğinin tespitine, koruma süreleri dolan filmler yönünden davacının mevcut ve muhtemel tecavüzlerinin, koruma süreleri dolmayanlar yönünden muhtemel tecavüzün men’ine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Ancak, davalı ... ... Bakanlığı harçtan muaf olduğu halde davalı aleyhine karar harcına hükmedilmesi doğru olmayıp, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 3. bendinin tamamen karardan çıkarılarak yerine 3. bent olarak "Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" cümlesinin eklenmesine hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz eden davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.