MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.05.2012 tarih ve 2011/405-2012/247 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin görselinin yer aldığı güzel sanat eseri niteliğindeki ... isimli fotoğrafın müvekkilinin izni dışında davalı tarafından çoğaltılıp, yayınlandığını, ticari amaçlı olarak kullanıldığını, bu kapsamda müvekkilinin mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini, fotoğrafın güzel sanat eseri olarak kabul edilmemesi durumunda dahi, davalı eylemlerinin haksız rekabet oluşturduğunu belirterek 5846 sayılı Yasa'nın 68. maddesi kapsamında şimdilik 3.000,00 TL telif tazminatı ile 4721 sayılı TMK'nın 70/2. maddesi gereğince 25.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, fotoğraftaki temel unsurun ilçenin kültürel değerleri olan ''topak ev'' ve ''saya'' tabir edilen yöresel giysiler olduğunu, fotoğraftaki tasvirlerde kişilerin değil örf ve adet üzeri yaşayışın tasvir edildiğini, anonim bir tasvirin kişilere hasredilmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu fotoğraftaki asıl unsurun kültürel değeri olan ''...'' ile davacının yöresel kıyafeti olduğu, ön plana evin ve giysinin geçtiği, fotoğrafın çekilmesinin üzerinden 50 yıl gibi uzunca bir süre geçtiği, fotoğrafın çekildiği an itibariyle güncelliğini kaybettiği, arşiv ve kültürel bir değer olarak kıymetini koruduğu, fotoğrafa güncellik ve değer katan hususun davacının kişilik değeri olmayıp yöresel giysi ve ''topak ev'' olduğu, dolayısıyla davalının eyleminin davacı yönünden maddi ve manevi bir zarar oluşturmadığı, davalı tarafın ticari bir amaç gütmediği, belirtilen eylemler sebebiyle davalının zenginleştiğine, menfaat temin ettiğine dair dosyada delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.