MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/02/2012 tarih ve 2011/27-2012/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “... +...” ibaresinin marka olarak tescili için davalı TPE'ne başvurduğunu, 2010/02406 kod numarasını alan başvurunun, 556 sayılı KHK’nın 7/1-c hükmü gerekçe gösterilerek 12. sınıftaki “otomobiller ve bunların parçaları” ve 37. sınıftaki “motorlu taşıt araçlarının bakımı, onarımı, tamiri, temizliği” hizmetleri için kısmen reddedildiğini, oysa; dava konusu “...” ibareli başvurunun, red konusu ürünler yönünden herhangi bir şekilde tanımlayıcı bir ibare olmadığını, İngilizce bilen tüketicinin dahi “...” ibaresini gördüğünde, cins/vasıf/kalite bildiren bir ibare değil, bir marka ile karşı karşıya olduğunu düşüneceğini, başvurunun ... ve ... kelimelerinden oluştuğunu, bu kelimelerin özel bir yazı karakteri, renk kombinasyonu ve tertip tarzı ile birlikte sunulduğunu ileri sürerek 2010/02406 sayılı “... ...” ibareli marka tescil başvurusunun reddine ilişkin 07.12.2010 tarih ve 2010-M-4050 sayılı TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, 2010/02406 başvuru numaralı “...” ibareli başvurunun 556 sayılı KHK 7/1-c bendi gereğince tanımlayıcılık gerekçesiyle kısmen reddedildiğini, Türkçe karşılığı “kamyon parçaları” olan İngilizce “...” ibaresini oluşturan kelimelerin yan yana yazılmasından oluşturulan başvurunun kısmi ret kararı kapsamındaki mallar/hizmetler bakımından doğrudan tanımlayıcı nitelikte olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacının, “...” ibareli başvurusunun 12. sınıftaki “otomobiller ve bunların parçaları” emtialarında cins ve tür adı, karakteristik özellik belirtmesi sebebiyle somut ayırt edici niteliğe sahip olmadığı, davacının “...” markasının kullanımı sonucu ayırt edici nitelik kazandığı ve davacı markası olarak algılandığını kanıtlar deliller bulunmadığı, 12. sınıftaki “otomobiller ve bunların parçaları” emtialarında ... başvurusunun tescilinin mümkün olmadığı; ancak 37. sınıftaki “motorlu taşıt araçlarının bakımı, onarımı, tamiri, temizliği” hizmetleri açısından ... ibaresinin doğrudan ve hiçbir zihni çabaya gerek olmadan anılan hizmetleri tanımlamadığı; bu nedenle anılan hizmetler için markasal olarak algılanmasına
engel bulunmadığı; 37. sınıftaki hizmetler yönünden tescilinin mümkün olduğu sonuç olarak YİDK kararı 12.sınıf yönünden isabetli ise de; 37.sınıftaki hizmetler yönünden hukuka aykırı olduğu gererkçesiyle TPE YİDK’nun 2010-M-4050 sayılı kararının 37.sınıftaki hizmetler yönünden kısmen iptaline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 18,00 TL harcın temyiz edene iadesine, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy